بایگانی نویسنده: ایلیا درویش

اولین سرمربی اخراجی لیگ برتر/گناه پارکر راستگویی بود؟

اسکات پارکر سرمربی بورنموث سه روز پس از شکست ۹-۰ مقابل لیورپول اخراج شد‌.

ایلیا درویش، فوتبال لب – سرمربی انگلیسی در ژوئن سال ۲۰۲۱ هدایت خشخاش‌ها را به عهده گرفت و در اولین فصل حضورش موفق شد به لیگ برتر صعود کند.

بورنموث اولین دیدارش پس از ورود به لیگ برتر را با پیروزی پشت سر گذاشت و موفق به شکست استیون جرارد و شاگردانش شد. اما برای ۳ دیدار بعدی، برنامه‌ی سختی پیش رو داشت و شاید به بدترین شکل ممکن هم آن را به پایان رساند. اسکات و تیمش پس از باخت ۴-۰ به سیتی، شکست ۳-۰ مقابل آرسنال و دریافت ۹ گل از لیورپول به رده‌ی هفدهم جدول لیگ برتر انگلیس سقوط کردند تا در وضعیت بدی قرار بگیرند و مدیران بورنموث تصمیم به اخراج سرمربی تیم بگیرند. پس اخراج پارکر، گری اونیل به طور موقت هدایت تیم مقابل ولورهمپتون را به عهده میگیرد. شان کوپر و تامی الفیک نیز دستیار وی خواهند بود.

ماکسیم دمین مالک باشگاه بورنموث تصمیم باشگاه مبنی بر اخراج اسکات پارکر را این‌گونه توضیح داد:

به عنوان باشگاه و تیمی که قصد پیشرفت و ادامه‌ی مسیر را دارد، بدون شک در استراتژی اخذ شده برای اداره‌ی مناسب باشگاه، هم‌سو و متحد هستیم. همچنین وظیفه داریم تا به یکدیگر باور داشته و احترام بگذاریم. این رویکرد در سالیان اخیر موفقیت‌های زیادی برای باشگاه به ارمغان آورده و هیچگاه از آن منحرف نمی‌شویم. جست‌و‌جو برای انتخاب سرمربی بعدی فوراً آغاز خواهد شد.

در حالی که اکثراً اخراج پارکر را واکنش باشگاه به شکست تحقیرآمیز مقابل لیورپول تلقی می‌کنند، اما در حقیقت این عمل واکنش باشگاه به نظرات پارکر راجع به شرایط تیم در مصاحبه پس از بازی بود. اسکات پارکر مجدداً از عمق کم اسکواد تیم و همچنین کم تجربه بودن بازیکنان صحبت کرد و و دپارتمان استخدام باشگاه را مورد انتقاد قرار داد. اسکات این انتقادات را قبل از بازی با استون ویلا نیز به زبان آورده بود.

بیانیه‌ی محکم مکس دمین به وضوح نشان می‌دهد که صبرش لبریز شده و دیگر خبری از نادیده گرفتن نظرات مخرب اسکات پارکر نیست. انتقاد مداوم از اشخاصی که به شما حقوق پرداخت می‌کنند و مقصر نتایج بد جلوه دادنشان، برای مدیران باشگاه قابل قبول نیست. مخصوصاً که پارکر از ابتدا شرایط کار در بورنموث را به خوبی می‌دانست. حالا مدیران خشخاش‌ها باید تلاش کنند سرمربی‌ای را پیدا کنند که شرایط بورنموث را بپذیرد و برای نگه داشتن آن‌ها در لیگ برتر تلاش کند.

صحبت‌های پارکر پس از شکست مقابل لیورپول:

امروز سخت‌ترین روز من در دوران مربیگری و حتی بازیگری بود. نتیجه‌ی بازی بسیار دردناک بود و می‌توانم حس کنم که بازیکنان تیم هم همین حس را داشتند. آن‌ها به کمک نیاز دارند. البته من از نتیجه‌ی بازی معتجب نشدم. در این لحظه، شرایط ما همینی هست که در زمین مسابقه دیدید. مسابقه‌ی امروز ثابت کرد که چالش سختی در پیش داریم و اخلاف سطح بسیار زیاد ما قابل رویت است. باید به عنوان یک باشگاه تصمیماتی اخذ کنیم وگرنه روز‌های زیادی مانند امروز خواهیم داشت. کار‌های بسیاری باید انجام شود و هیچکس دوست ندارد تجربه‌ی امروز دوباره تکرار شود.

میکا ریچاردز، کارشناس بی بی سی و مدافع سابق منچسترسیتی هم اعتقاد داشت که مصاحبه‌ی پارکر پس از شکست مقابل لیورپول و انتقاد از سیاست‌های باشگاه، اشتباه بود:

پارکر در این مصاحبه بیش از حد راستگو بود. اسکات به طور مستقیم به بازیکنانش گفت که به اندازه‌ی کافی خوب نیستند. این نوع صحبت، شک و تردید زیادی در ذهن بازیکن به جا می‌گذارد. مخصوصا وقتی که تنها ۲ روز تا بسته شدن پنجره باقی مانده. مطمئناً که پارکر این صحبت‌ها را در پشت پرده نزد مدیران هم انجام داده. اما بنظرم در شرایط فعلی که مشخص است بازیکنان مدنظرش جذب نخواهند شد، تخریب بازیکنان فعلی حرکت اشتباهی است.

خشخاش‌ها پس از صعود به لیگ برتر و دریافت پاداش، تنها ۵ بازیکن را به خدمت گرفتند. ابتدا با پرداخت ۱۳.۵ میلیون پوند اقدام به جذب دفاع وسط فاینورد مارکو سنسی کردند. سپس با مبلغ ۱۲.۵ میلیون پوند مارکوس تاورنیر هافبک ۲۳ ساله‌ی میدلزبرو را به خدمت گرفتند. و در انتها با جذب ۳ بازیکن آزاد، رایان فردریک مدافع راست وستهم، نتو دروازه‌بان بارسلونا و راسول هافبک بلک برن، به فعالیت خود در نقل‌و‌انتقالات پایان دادند.

گران‌ترین فروش تاریخ لیگ هلند/آنتونی در یک قدمی یونایتد

منچستریونایتد به توافق با آژاکس بر سر انتقال آنتونی بسیار نزدیک است. گفته می‌شود هزینه‌ی انتقال مجموعاً چیزی حدود ۱۰۰ میلیون یورو خواهد بود.

ایلیا درویش، فوتبال لب – آنتونی از مدت‌ها قبل در رابطه با مسائل شخصی با مدیران یونایتد به توافق رسیده بود و تنها مشکل باقیمانده برای انتقال، جلب رضایت آژاکس بود. منچستریونایتد روز جمعه پیشنهادی به ارزش ۹۰ میلیون یورو برای آژاکس ارسال کرد که بلافاصله توسط مدیران باشگاه هلندی رد شد. ولیکن امروز با افزایش مبلغ پیشنهادی، آژاکس نیز موافقت خود با انتقال را اعلام کرد تا آنتونی تبدیل به گران قیمت‌ترین فروش تاریخ لیگ هلند شود.

از هلند شنیده می‌شود که افراد فوتبالی و ورزشی آژاکس از جمله شرودر سرمربی تیم، مدیر فنی تیم گری همسترا و همچنین دستیار اول او هانتلار با خروج آنتونی موافق نبودند و تصمیم فروش وینگر برزیلی توسط مدیران آژاکس به ویژه سوزان لندریک مدیر مالی باشگاه گرفته شد.

آلفرد شرودر سرمربی آژاکس که از فروش آنتونی خوشحال به نظر نمی‌رسید به سوال خبرنگار در رابطه با این موضوع اینگونه پاسخ داد:

به من گفته شده که آنتونی با مبلغ ۹۹ میلیون یورو فروخته خواهد شد. اما بهتر است این سوالات را از ادوین فن‌در‌سار و همسترا بپرسید. این روز‌ها همه چیز به پول مربوط می‌شود که موضوعی بسیار ناراحت‌کننده است‌. من نمی‌توانم همچین چیزی را قبول کنم.

اریک تن‌هاخ رابطه‌ی بسیار خوبی با آنتونی دارد و از ابتدای پنجره‌ی تابستانی، اصرار خاصی به جذب وینگر ۲۲ ساله‌ی سابق خودش داشت که باعث شد سرانجام مدیران یونایتد حاضر به پرداخت هزینه‌ای حدود ۱۰۰ میلیون یورو برای جذب آنتونی شوند تا به نوعی حمایت همه‌ جانبه‌ی خود از سرمربی تازه وارد هلندی را نشان دهند.

پس از برد یک بر صفر مقابل ساوتهمپتون اریک تن‌هاخ بار دیگر از علاقه‌ی خود برای ادامه‌ی خرید بازیکنان جدید صحبت کرد:

اگر بازیکن خوبی در دسترس باشد، برای جذب او اقدام خواهیم کرد زیرا قصد داریم تا اسکواد را تقویت کنیم. ما تا آخرین لحظات پنجره‌ی نقل‌و‌انتقالاتی آگاه و فعال خواهیم بود.

ابتدای تابستان کمتر کسی فکر می‌کرد که یونایتد نهایتاً حاضر به پرداخت همچین مبلغی برای جذب آنتونی شود و شاید او را با قیمت‌های پایین‌تری در دسترس می‌دانستند. حال باید دید آیا پس از این همه کش و قوس، هافبک برزیلی موفق به برآوردن انتظارات می‌شود؟

دربی غیرقابل پیشبینی/بازگشت به زندگی در اولدترافورد

منچستریونایتد دیشب در نبردی سزاوارانه موفق به شکست رقیب سنتی با نتیجه‌ی دو بر یک شد که به اعتقاد خیلی‌ها، پیروزی در دربی معلول تصمیمات شجاعانه‌ی تن‌هاخ بود.

ایلیا درویش، فوتبال لب – جیدن سانچو و مارکوس رشفورد، مهاجمان انگلیسی ناکام در دو دیدار قبلی منچستر، گل‌های پیروزی بخش شیاطین در دربی را به ثمر رساندند.

اما در سمت دیگر، لیورپول پس از تساوی مقابل کریستال پالاس و فولام، در این دیدار هم موفق به کسب پیروزی مقابل رقیب سنتی‌اش نشد تا پس از ۱۰ سال سه بازی ابتدایی لیگ برتر را بدون برد شروع کند. دیگر فکت ناامید کننده برای شاگردان کلوپ که در این بازی هم ادامه پیدا کرد، دریافت گل اول در هفت دیدار متوالی بود که شاید برای طرفداران لیورپول نگران‌کننده باشد. پس از دریافت دو گل، محمد صلاح دقیقه‌ی ۸۰ یکی از گل‌های عقب افتاده را جبران کرد اما برای بازگشت به بازی کمی دیر بود.

به مصاحبه‌ی تن‌هاخ پیش از بازی اشاره کنیم:

ما می‌دانیم که لیورپول تیم بسیار خوبی‌ است و ما باید بتوانیم آن‌ها را تحت فشار قرار دهیم. برای این کار نیاز به انرژی فراوان داریم و به همین خاطر با سانچو، رشفورد و الانگا بازی را آغاز خواهیم کرد.

یونایتد در ۱۵ دقیقه ابتدایی به خوبی توانست از تله‌های تیم لیورپول فرار کند و به شیوه‌ای فوتبال ارائه کند که شباهت خاصی به اوایل پروژه‌ی سابق شیاطین با اوله گونار سولسشائر داشت. ۳ مهاجم تن‌هاخ در هر لحظه‌ای به ویژه در ترنزیشن‌ها برای فرار به عمق لیورپول و استفاده از نقاط ضعف دفاعی شاگردان کلوپ آماده بودند و از پس این کار به خوبی برآمدند.

در خط دفاع یونایتد، رافائل واران و لیساندرو مارتینز دقیقا همان شکلی که باید، یعنی ساده و اصولی از دروازه‌ی تیمشان دفاع کردند. زوج خط دفاعی یونایتد با جایگیری‌های مناسب نزدیک به باکس خودی و همچنین اگرسیو بودن در دوئل‌های تک به تک، موفق شدند نمایشی کم نقص را به اجرا بگذارند. عملکرد مطمئن و خوب واران و مالاسیا، باعث شد لیساندرو مارتینی آرژانتینی نیز اعتماد به نفس بیشتری به دست آورده و عملکرد بسیار مناسبی داشته باشد.

ترجیح آنتونی مارسیال به کریستیانو رونالدو در نیمه دوم نیز، شایعات مشکل رونالدو و تن‌هاخ را تقویت کرد. از آنجا که سرمربی هلندی این فرصت را داشت تا حداقل در نیمه دوم رهبری خط حمله را به کریستیانو بسپارد، اما از این امر اجتناب کرد تا نشان دهد بر خلاف گفته‌هایش در کنفرانس‌های خبری، شاید فوق‌ستاره‌ی پرتغالی واقعا جایی در پروژه‌ی جدید یونایتد نداشته باشد. به هرحال، در این مسابقه شاهد عملکردی شجاعانه و قابل ستایش از شاگردان تن‌هاخ بودیم.

از دیگر تصمیمات عاقلانه‌ی مرد هلندی، درک ظرفیت یونایتد و تغییر ایده‌های مورد‌استفاده‌اش بود. سقوط و نابودی یونایتد در دو دیدار اخیر، بیش از همه به یک عامل ویرانگر مربوط است. بازیسازی از عقب زمین و به ویژه شروع آن از داوید دخیا، تبدیل به کابوس یونایتد در مسابقات قبلی شده بود.

با این حال در این دیدار نیز یونایتد از شیپ سابق استفاده کرد‌. دو مدافع میانی در دو طرف دروازه‌بان و استفاده از یک سینگل پیوت نزدیک به دخیا؛ با این تفاوت که دروازه‌بان اسپانیایی مقابل لیورپول به جای استفاده از این ۳ نفر و انجام بازیسازی، اقدام به ارسال پاس‌های بلند به میانه زمین می‌کرد تا دچار تله‌های پرسینگ لیورپول و تحقیر مجدد در تئاتر رویاها نشوند.

نقشه‌ی پاس‌های دخیا مقابل لیورپول

سبک فوتبال مورد‌استفاده‌ی تن‌هاخ مقابل لیورپول، شگردی بود که فولام نیز در دیدار نخست از آن استفاده کرد و با استفاده از پاس‌های مستقیم طولی و بلند، پرسینگ لیورپول را دور می‌زد.

هرازگاهی پاس‌های دخیا مستقیماً به رشفورد و مهاجمین می‌رسید و هرگاه که بازیکنان یونایتد موفق به پیروزی در دوئل‌های هوایی نمی‌شدند، هافبک‌های مرکزی یونایتد برای بدست آوردن توپ‌های دوم آماده بودند. در بدترین حالت و عدم موفقیت شیاطین در دوئل‌ها، لیورپول در زمین خودش صاحب توپ می‌شد نه در زمین یونایتد و یا در موقعیتی تک به تک با دروازه‌بان.

تن‌هاخ با استفاده از فرم ۴-۲-۳-۱ به وینگر‌هایش اجازه می‌داد که در زمین حریف فولبک‌های لیورپول را پرس کرده و بیش از حد به آ‌ن‌ها اجازه‌ی نفوذ ندهند. اما یونایتد اقدام به پرس کردنش را بسیار خوب زمانبندی کرده بود و به طور منظمی شیپ تیمی‌اش را حفظ کرده و به ندرت در زمین حریف اقدام به بازپسگیری توپ می‌کرد.

مکان عمکلرد‌های دفاعی یونایتد

ولیکن سوال اینجاست که چه بلایی بر سر کلوپ و شاگردانش آمده و علت این نمایش اسف‌بار چیست؟

یورگن کلوپ با بیرون گذاشتن فابینیو از ۱۱ نفر اصلی برای دربی، تصمیم عجیب و شجاعانه‌ای گرفت ولی خیلی زود مشخص شد که اقدام اشتباهی بود. البته که مشکلات خط هافبک لیورپول بزرگ‌تر و عمیق‌تر از این حرف‌هاست.

جوردن هندرسون، جیمز میلنر و هاروی الیوت کاملا بی‌حال و بی‌ثمر به‌ نظر می‌‌رسیدند. خط هافبک لیورپول نه تنها به اندازه‌ی کافی فیزیکی و اگرسیو نبود، بلکه از خلاقیت کافی برای خلق موقعیت بهره‌ای نبرده بود و حتی در حفاظت از فضای پشت‌شان ضعف عمده‌ای داشتند.

ویژگی‌هایی که اکثر فوتبال‌دوستان از خط هافبک تیم کلوپ می‌شناسند کاملا متفاوت با نمایشی‌ است که دیشب شاهد بودیم. کنترل بازی، از کار انداختن خط هافبک حریف و از بین بردن اعتماد به نفس‌شان، خصوصیاتی‌ است که از خط هافبک لیورپول انتظار می‌رود.

کلوپ می‌تواند سال‌ها راجع به عدم نیاز به هافبک جدید و یا خرید شخص درست صحبت کند. اما تا آنجا که شواهد می‌گویند، لیورپول با وضعیت فعلی در طول فصل با مشکلات بزرگی روبرو خواهد شد و شاید بهتر است تا دیر نشده مشکل را حل کنند.

دیگر مشکل لیورپول در دربی را می‌توان شکست فیرمینو در رهبری خط حمله دانست. مهاجم برزیلی به صورت مداوم به میانه زمین می‌آمد تا با دریافت توپ از خط دفاع برای وینگر‌ها بازیسازی کند. این امر تا حدی تکرار شد که میانگین جاگیری‌های فیرمینو در نیمه‌ی اول حتی از جیمز میلنر نیز دیپ‌تر بود.

مکان لمس توپ‌های فیرمینو

اما این سبک از بازی فیرمینو کمک چندانی به لیورپول نمی‌کرد. از آنجایی که یونایتد به جای پرسینگ از مید بلاک استفاده کرده بود، لیورپول بیشتر به مهاجمی شبیه نونیز نیاز داشت تا جلو‌ی خط دفاعی یونایتد بماند و آن‌ها را عقب نگه دارد تا خط دفاعی یونایتد موفق نشود فضای میانه‌ی زمین را اشغال کند و فضای بازیسازی برای هافبک‌های لیورپول فراهم‌تر شود. اما حرکات رو به عقب فیرمینو تنها منجر به دشوار‌تر شدن شرایط می‌شد و کمک حال لیورپول نبود. جالب است بازیکنانی که از فیرمینو بیشترین پاس را دریافت کردند، به ترتیب الیوت، هندرسون و میلنر بودند و مهاجم برزیلی عملاً در تغذیه‌ی دیاز و صلاح ناموفق بود.

این عوامل، مجموعاً دست به دست هم داد تا منچستریونایتد، هویت و جنگندگی گم شده‌ی خود را پس از مدت‌ها در تئاتر رویاها پیدا کند و با شکست رقیب سنتی در دربی، تا حدودی از بحران و فشار مضاعف خارج شود. بحرانی که احتمالاً از این پس کلوپ و شاگردانش باید با آن دست و پنجه نرم کرده و سربلند بیرون بیایند.

دربی لندن با طعم هیجان و درگیری/ علت جدل سرمربیان دو تیم چه بود؟

ساعاتی پیش چلسی و تاتنهام در دیداری پر از اتفاق در خانه‌ی آبی‌ها به مصاف هم رفتند که نهایتاً با نتیجه‌ی ۲ بر ۲ به اتمام رسید.

ایلیا درویش، فوتبال لب – چلسی در نیمه‌ی اول کاملا تیم برتر میدان بود و لیاقت گل برتری‌شان در دقیقه نوزدهم بازی را داشتند. آبی‌های لندن از روی ضربه کرنر با همکاری دو خرید جدیدشان به گل رسیدند. سانتر دقیق و زیبای کوکوریا با والی پرقدرت کولیبالی همراه شد تا چلسی از تاتنهام پیش بیفتد.

در نیمه‌ی دوم اما، شرایط متفاوت شد و شاگردان کونته کمی به خودشان آمدند. اسپرز موفق به خلق دو موقعیت حساس برای گلزنی شد که توسط هری کین و سون هیونگ مین از دست رفت با این‌حال سفید‌ها اعتماد به نفس‌شان را پس گرفته بودند و خود را شایسته‌ی رسیدن به گل تساوی می‌دیدند. در چنین شرایطی بود که شوت سرکش هافبک دانمارکی تاتنهام امیل هویبرگ ادوارد مندی را مغلوب کرد و قفل دروازه‌ی چلسی را شکست.

توخل و شاگردانش صحت گل را قبول نداشته و معتقد بودند که VAR وظیفه دارد تا صحنه‌‌ای که ستاره آلمانی چلسی کای هاورتز با تکل بنتاکور توپ را از دست داد مورد بررسی قرار دهد. صحنه‌ای که شاید به‌نظر خطا می‌رسید اما داور تصمیم گرفت که از اتفاق مذکور تا لحظه‌ی گل اسپرز زمان زیادی گذشته و تاثیری در گل به ثمر رسیده نداشته‌است. تصمیمی که مورد قبول سرمربی آلمانی نبود و به اعتراضاتش پایان نداد.

البته آنتونی تیلور داور مسابقه تنها شخصی نبود که پس از گل تساوی تاتنهام با توماس توخل دچار درگیری شد. نوع خوشحالی آنتونیو کونته پس از گل تساوی‌بخش شاگردانش نیز موجب خشم توخل و شروع درگیری بین دو سرمربی شد. جدلی که تا پس از سوت پایان مسابقه هم ادامه داشت.

توماس توخل پس از دریافت گل تساوی، سزار آزپیلیکوئتا‌ی اسپانیایی را جایگزین جورجینیو کرد تا تغییر پست‌هایی در تیمش رخ دهد. با این تعویض، لوفتوس چک از وینگ‌بک راست به پست هافبک میانی به جای جورجینو، ریس جیمز از دفاع میانی به وینگ‌بک راست به‌جای چک و نهایتا سزار جایگزین ریس جیمز در دفاع میانی شد. همین تغییر پست باعث شد تا کمتر از ۱۰ دقیقه، ریس جیمز به عنوان وینگ‌بک با حضور در باکس تاتنهام روی پاس رحیم استرلینگ دروازه‌ی هوگو لوریس را برای دومین بار باز کند تا چلسی مجددا ۳ امتیاز مهم دربی را در جیب خود ببیند.

و البته توماس توخل هم پس از به ثمر رسیدن گل برتری، خوشحالی دقایق قبل آنتونیو کونته را بی جواب نگذاشت و فریاد‌زنان از جلوی سرمربی ایتالیایی عبور کرد و شادی‌اش را با هواداران به اشتراک گذاشت.

نهایتاً در آخرین دقایق از وقت‌های تلف شده، هری‌ کین روی سانتر ارسالی توسط ایوان پریشیچ از روی نقطه کرنر گل تساوی را به ثمر رساند تا موجی از خشم و ناراحتی در استمفورد بریج شکل بگیرد. هرچند توماس توخل باز هم به گل دریافتی معترض بود و اعتقاد داشت بازیکن تاتنهام بر روی کوکوریا مرتکب خطا شده و گل نباید پذیرفته شود. اما مجددا آنتونی تیلور با توخل مخالف بود و نبرد دو تیم با نتیجه‌ی ۲ بر ۲ به اتمام رسید. اما اتمام بازی، پایان درگیری دو سرمربی نبود و در لحظه‌‌ای که برای اجرای خوش‌و‌بش مرسوم قصد داشتند با یکدیگر دست بدهند، مجددا دچار درگیری شدیدی شدند که منجر به اخراج هر دو سرمربی توسط آنتونی تیلور شد.

مشخصاً چلسی پس از ترک زمین طرف ناراحت میدان بود. شیر‌های لندن در شرایطی ۲ امتیاز بازی را از دست دادند که دقایق زیادی تیم برتر زمین بودند و عملکرد بهتری از رقیب همشهری داشتند. اما اگر از نتیجه‌ی بازی بگذریم، احتمالاً توماس توخل از عملکرد تیمش راضی خواهد بود. شاگردان توخل بدون لوکاکو، پرس بهتری را در زمین حریف اجرا می‌کردند و ریتم بازی را در دست داشتند. همچنین خرید‌های تابستانی چلسی امیدوار کننده نشان دادند‌. گل اول آبی‌ها روی همکاری کولیبالی و کوکوریا به ثمر رسید و سازنده‌ی گل دوم نیز رحیم استرلینگ بود. نمایش امشب، می‌تواند طرفداران چلسی را به آینده امیدوار کند.

اما در سمت دیگر ماجرا؛ ری‌اکشن‌ها و حرکات کونته خود نشان‌دهنده‌ی میزان اهمیت این دیدار برای سرمربی ایتالیایی بود. اسپرز در این فصل تحت هدایت کونته، با انتظارات زیادی روبروست و وظیفه‌ی خود می‌دانستند حتی در روزی که خوب نیستند هم شخصیت و روحیه‌ی پیروزی‌طلب خود را حفظ کنند و تن به شکست ندهند. امری که با گل دقایق پایانی هری کین محقق شد. خوشحالی بی‌حد و اندازه‌ی آن‌ها با هواداران را می‌توان نشانه‌ی رضایت‌شان از نتیجه‌ی نهایی بازی دانست.