به نظر میرسد برای دومین فصل متوالی، هر سه تیمی که از چمپیونشیپ به لیگ برتر صعود کردهاند، بلافاصله به دسته پایینتر سقوط خواهند کرد. اما آیا این یک مشکل است؟
محمد حیدری فوتبال لب- اگر این صحبت تکراری به نظر میرسد، عذرخواهی میکنیم، اما فصل 2024-25 لیگ برتر احتمالاً در تاریخ بهعنوان یک فصل کلاسیک که همه چیز تا لحظه آخر هیجانانگیز بود، ثبت نخواهد شد.
البته هنوز این احتمال وجود دارد که رقابت برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا در هفتههای پایانی جذاب شود، اما رقابت قهرمانی در پایان فوریه تقریباً تعیینشده به نظر میرسد و جنگ همیشگی در قعر جدول بیشتر به درگیری میان کودکان شباهت دارد.
فاصله گرفتن سه تیم انتهایی جدول از سایر رقبا قابل توجه می باشد. حتی اگر این اتفاق باعث کاهش جذابیت و هیجان در سراسر جدول پریمیرلیگ شود. این موضوع این پرسش را مطرح میکند که آیا مشکلی جدی وجود دارد؟
سه تیم سقوط کرده به چمپیونشیپ
لسترسیتی روز پنجشنبه با نتیجه 2-0 برابر وستهام شکست خورد. این اتفاق یازدهمین باخت این تیم در 12 بازی اخیر لیگ برتر بود. این نتیجه باعث شد که فاصله پنج امتیازی بین منطقه سقوط و منطقه امن باقی بماند. وولوز با 17 امتیاز در رتبه هفدهم قرار دارد، در حالی که ایپسویچ و لستر هر دو 17 امتیازی هستند. ساوتهمپتون با تنها 9 امتیاز در قعر جدول قرار دارد و امیدی به بقا نخواهد داشت. در واقع، در 100 درصد از 10,000 شبیهسازی اخیر سوپرکامپیوتر اوپتا، سقوط تیم ایوان یوریچ قطعی است. این سه تیم در منطقه سقوط همان تیمهایی هستند که فصل گذشته از چمپیونشیپ به پریمیرلیگ صعود کردند.
این بدان معناست که احتمالاً برای دومین فصل متوالی، هر سه تیم صعودکننده بلافاصله به چمپیونشیپ بازخواهند گشت. پیش از فصل 2023-24، آخرین باری که چنین اتفاقی رخ داد، فصل 1997-98 بود. فصل 2023-24 بدون شک یک فصل فاجعهبار برای تیمهای تازهوارد به لیگ برتر بود.
جدول پیش بینی شده توسط ابرکامپیوتر اوپتا
تکرار فاجعه فصل پیش
لوتون تاون، شفیلد یونایتد و برنلی همگی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کردند. در نهایت، بین لوتونِ 18ام (با 26 امتیاز) و ناتینگهام فارستِ 17ام (با 32 امتیاز) شش امتیاز فاصله افتاد، اما این فاصله فقط به این دلیل کم بود که فارست به دلیل نقض قوانین سودآوری و پایداری چهار امتیاز از دست داد.
در مجموع، این سه تیم تنها 66 امتیاز کسب کردند. شفیلد یونایتد (با 16 امتیاز) نقش مهمی در پایین بودن این مجموع داشت، اما برنلی و لوتون هم عملکرد بهتری ارائه نکردند.
در مجموع، میانگین امتیازی این تیمها تنها 0.58 امتیاز در هر بازی بود. این بدترین میانگین امتیاز تاریخ تیمهای سقوطکننده از لیگ برتر محسوب میشود، در کنار فصل 1891-92 که دارون تنها تیمی بود که سقوط کرد.
بنابراین، فصل 2023-24 رکورد پایینترین میانگین امتیازی تیمهای سقوطکننده در تاریخ لیگ برتر را، در فصلی که بیش از یک تیم سقوط کرده، به نام خود ثبت کرد. اما احتمالا این رکورد خیلی زود شکسته شود.
بدترین میانگین امتیاز های کسب شده در هر بازی توسط تیم های سقوط کرده در تاریخ سطح برتر فوتبال انگلیس
مستقیم به سوی چمپیونشیپ
پس از هفته بیستوهفتم پریمیرلیگ 2024-25، سه تیم حاضر در منطقه سقوط به طور میانگین تنها 0.53 امتیاز در هر بازی کسب کردهاند. اگر این روند تا پایان فصل ادامه داشته باشد، این پایینترین میانگین امتیازی مجموع تیمهای سقوطکننده به چمپیونشیپ در تاریخ پریمیرلیگ خواهد بود.
این سه تیم تاکنون 69.1 درصد از بازیهای خود را با شکست پشت سر گذاشتهاند، که در صورت تداوم، به عنوان رکورد جدیدی برای فصلی که بیش از یک تیم سقوط کرده، ثبت خواهد شد. بالاترین درصد باخت پیش از این مربوط به فصل 2018-19 بود، زمانی که کاردیف سیتی، فولام و هادرسفیلد با 68.4 درصد شکست سقوط کردند. پس از آن، فصل 2023-24 با 66.7 درصد شکست در دوران پریمیرلیگ در رتبه بعدی قرار دارد.
میانگین بیشترین درصد باخت در تاریخ سطح برتر فوتبال انگلستان توسط تیم های تازه صعود کرده
حتی بهترین بودن هم کافی نیست
در آن زمان، این استدلال مطرح شد که سه تیم صعودکننده فصل گذشته از بهترین تیمهای تاریخ چمپیونشیپ بودهاند. برای مثال، ساوتهمپتون با وجود کسب 87 امتیاز، مجبور شد از طریق پلیآف صعود کند. پیش از آن، از فصل 1995-96 تنها چهار تیم با بیش از 87 امتیاز نتوانسته بودند به طور مستقیم راهی چمپیونشیپ شوند.
همچنین، فصل گذشته نخستین باری در تاریخ لیگ دسته دوم انگلیس بود که دو تیم برتر جدول بیش از 95 امتیاز کسب کردند (ایپسویچ 96، لسترسیتی 97). البته فصل قبل از آن چنین تصویری را ارائه نمیکرد، با این حال، 101 امتیاز برنلی تنها در چهار فصل از تاریخ لیگ دسته دوم انگلیس توسط تیمی دیگر پشت سر گذاشته شده است.
با این حال، مگر اینکه معجزهای رخ دهد، این دومین فصل پیاپی خواهد بود که پریمیرلیگ بهترینهای چمپیونشیپ را می بلعد و کنار میزند. علاوه بر این، احتمال بالایی وجود دارد که دو تیم از سه تیمی که فصل آینده صعود خواهند کرد، همانهایی باشند که فصل گذشته سقوط کردند، زیرا برنلی و شفیلد یونایتد همچنان مدعیان جدی صعود مستقیم هستند.
به همین دلیل، به نظر میرسد شکاف بین لیگ برتر و چمپیونشیپ در حال افزایش است، آن هم با سرعتی بیش از هر زمان دیگر. این موضوع نهتنها چمپیونشیپ را در موقعیت بدی قرار میدهد، بلکه برای پریمیرلیگ نیز یک چالش محسوب میشود، چراکه این لیگ به دنبال بالا نگه داشتن استاندارد میانگین مسابقات خود است.
تلاش برای جلوگیری از فاجعه
در ماه ژوئن، اگر آمار کلی سه تیم سقوطکننده در دو فصل اخیر بدترین رکوردهای تاریخ باشد و این رکوردها صرفاً توسط تیمهای تازهصعودکرده ثبت شده باشند، قطعاً برای پریمیرلیگ وجههی مناسبی نخواهد داشت.
ساوتهمپتون حتی میتواند با رکورد کمترین امتیاز در تاریخ لیگ برتر که در اختیار دربی کانتی (11 امتیاز) است، برابری کند یا آن را بشکند. این در حالی است که فصل گذشته شفیلد یونایتد تنها 16 امتیاز کسب کرد، که سومین بدترین عملکرد تاریخ پریمیرلیگ محسوب میشود.
تنها زمان مشخص خواهد کرد که آیا این مسئله یک روند جدید است یا فقط یک اتفاق نادر، اما همه شواهد حاکی از آن است که فاصله بین دو سطح برتر فوتبال انگلیس هر روز بیشتر میشود.
نقشه مالی لیگ برتر: کدام باشگاهها بیشترین بدهی به مالکان را دارند؟
علیرضا خلیلی – بر اساس آخرین گزارشهای مالی منتشرشده از سوی باشگاهها تا پایان فصل ۲۴-۲۰۲۳، شش باشگاه لیگ برتر بیش از ۱۰۰ میلیون پوند به مالکان یا شرکتهای وابسته به آنان بدهی داشتهاند، در حالی که هشت باشگاه چنین بدهیای را گزارش نکردهاند.
جدول رتبهبندی بدهی باشگاهها به مالکان (بر حسب میلیون پوند)
رتبه
نام باشگاه
مبلغ بدهی
توضیحات
1
اورتون
۴۵۰.۸
وام بدون بهره از بلواسکی کپیتال
2
آرسنال
۳۲۴.۱
–
3
برایتون
۲۹۹.۷
–
4
لیورپول
۱۹۸.۷
–
5
چلسی (آمار ۲۰۲۳-۲۰۲۲)
۱۴۶.۱
–
6
فولهام
۱۲۴.۹
–
7
بورنموث
۸۹.۸
–
8
برنتفورد
۶۱.۶
–
9
شفیلد یونایتد (۲۰۲۳-۲۰۲۲)
۲۸.۸
–
10
کریستال پالاس
۱۲.۱
–
11
استون ویلا (۲۰۲۳-۲۰۲۲)
۱۰.۳
–
12
ولورهمپتون
۲.۸
–
باشگاههای بدون بدهی به مالکان
منچستریونایتد
منچسترسیتی
وستهام یونایتد
نیوکاسل یونایتد
ناتینگهام فارست
تاتنهام هاتسپر
لوتون تاون
برنلی (آمار ۲۰۲۳-۲۰۲۲)
تحلیل دادهها: چرا برخی باشگاهها به وامهای مالکانی متکیاند؟
۱. اورتون: بحران مالی و تبدیل بدهی به سهام
بدهی ۴۵۰ میلیون پوندی اورتون به فرهاد مشیری، پیش از فروش باشگاه به گروه فریدکین، به طور کامل به سهام تبدیل شد. این اقدام از فشار مستقیم بدهی کاست، اما ابهامات درباره تأثیر آن بر محاسبات PSR باقی است.
۲. آرسنال و برایتون: استراتژی توسعه با سرمایه مالکان
وامهای کلان به مالکان نشان میدهد این باشگاهها ترجیح میدهند به جای جذب سرمایه خارجی، از منابع درونگروهی برای توسعه استادیوم یا تقویت تیم استفاده کنند.
۳. منچسترسیتی و یونایتد: مدل مالی متفاوت
عدم گزارش بدهی به مالکان در این باشگاهها نشاندهنده اتکا به درآمدهای تجاری (اسپانسرشیپ، رسانهها) یا سرمایهگذاری مستقیم سهامداران بدون سازوکار وام است.
نکات کلیدی از گزارش مالی
وامهای بدون بهره لزوماً بیریسک نیستند: اگرچه برخی وامها (مانند اورتون) بدون بهره هستند، اما تبدیل آنها به سهام میتواند مالکیت باشگاه را متمرکزتر کند و تصمیمگیری استراتژیک را تحت تأثیر قرار دهد.
تأثیر بر قوانین سود و پایداری (PSR): لیگ برتر هنوز سازوکار شفافی برای محاسبه سود بالقوه این وامها (در صورت اعمال نرخ بهره بازار) در محاسبات PSR ندارد. این شکاف قانونی به باشگاههای دارای بدهی کلان اجازه میدهد از صرفهجویی میلیونی در هزینههای مالی بهرهمند شوند.
تغییرات پس از گزارش:
طبق یادداشت پایانی، برخی باشگاهها (مانند چلسی و برنلی) بخشی از بدهیهای خود را پس از تاریخ گزارش تسویه یا حذف کردهاند.
آروین منصوری، فوتباللب –کریستین، هوادار پرشور والرنگا با ریشی بلند که بیرون از استادیوم اینتیلیتی آرنا ایستاده، با تأکید میگوید:
ما تسلیم نمیشویم. میخواهیم اولین کشوری باشیم که این بیماری (اشاره به VAR) را ریشهکن میکند. آنوقت دیگران هم میفهمند که VAR شکستخوردنی است!
ما تسلیم نمیشویم!
این اولین هفته از فصل فوتبال نروژ است. اما در اوستبلوکا (جایگاه معروف هواداران پرحاشیه والرنگا) هیچ جنبوجوشی نیست. سکوها با شروع بازی کاملاً خالیاند.
هزاران هوادار در بیرون از استادیومها تحصن کردهاند و طبق برنامهریزی اعتراضی هماهنگ، تا ۱۵ دقیقه از ورود به ورزشگاهها خودداری میکنند. این اقدام نهتنها توسط هواداران تیمهای لیگ برتر نروژ (الیتسرین)، بلکه توسط طرفداران باشگاههای دسته پایینتر نیز حمایت میشود.
در بخش تماشاگران مهمان ورزشگاه اما، صحنه متفاوت است. هواداران وایکینگ با تاکتیکی دیگر خشمشان به سیستم کمک داور ویدیویی (VAR) را نشان میدهند؛ سیستمی که با بررسی تصاویر تلویزیونی خارج از ورزشگاه، تصمیمات داور را تحت تأثیر قرار میدهد. آنها در ۱۵ دقیقه اول بازی روی سکوها مینشینند، اما سکوتی مرگبار فضای ورزشگاه را درمینوردد.
در این سکوت سنگین فقط فریاد بازیکنان، سوتهای گاه و بیگاه داور و ضربههای توپ به گوش میرسد. بر روی بنری در سکوی خالی اوستبلوکا شعار نمادین هواداران والرنگا به چشم میخورد: «نه به VAR!»
سکوت معنادار علیه VAR
در حالی که قلههای برفی درامن در افق خودنمایی میکرد، فصل جدید لیگ برتر نروژ با اعتراضی خاموش در بازی استرومسگودست و روزنبورگ آغاز شد. هواداران هر دو تیم با مشارکتی هماهنگ، ۱۵ دقیقه اول بازی را در سکوتی نمادین گذراندند: بدون سرود، بدون تشویق، فقط سکوتی سنگین که با پایان یافتن زمان اعتراض، شکسته شد.
هواداران روزنبورگ پشت بنری با عنوان «NFF Mafia» تجمع کردند تا موضع خود را علیه فدراسیون فوتبال نروژ (NFF) نشان دهند. تیرهای چراغبرق بیرون استادیوم با برچسبهای «متنفر از VAR» پوشانده شده بود، در حالی که طرفداران استرومسگودست بنری تندتر با شعار «FCK VAR» برافراشته بودند.
آلفرد یوهانسون، سرمربی روزنبورگ به اتلتیک گفت: هواداران ما که مخالف VAR هستند، حق دارند احساسات خود را ابراز کنند. به این ترتیب – یک 15 دقیقه آرام – بسیار بهتر از سایر اشکال عمل است. زیرا ما همچنین می دانیم که وقتی یک بازی باید به دلیل اعتراضات متوقف شود یا حتی لغو شود، چگونه است.
آلفرد یوهانسون، سرمربی روزنبورگ در گفتگو با اتلتیک تأکید کرد:
هواداران ما که مخالف VAR هستند، حق دارند احساسات خود را ابراز کنند. اعتراضی مانند ۱۵ دقیقه سکوت، بسیار مسئولانهتر از اشکال دیگر است. ما میدانیم توقف یا لغو بازی بهخاطر اعتراضات چه پیامدهایی دارد!
در ژوئیه سال گذشته، بازی روزنبورگ مقابل لیلستروم با پرتاب بمبهای دودزا، توپهای تنیس و (بدون شوخی!) کیک ماهی به زمین، متوقف شد. سایر بازیهای تیم ۱۶ تیمی الیتسریان نروژ نیز با روشهای مشابهی مورد هدف اعتراضات قرار گرفتهاند.
«در این فصل، گروههای هوادار تصمیم گرفتهاند که بهطور فعال بازیها را مختل نکنند، اما این عصبانیت در کشوری که اعضای آن باشگاههای فوتبال را اداره میکنند و بسیاری احساس میکنند VARها بدون فرآیند مشورتی مناسب وارد شدهاند، واقعی است.»
رایگیری ژانویه و شکست پیشنهاد لغو VAR
در ژانویه ۲۰۲۵، ۳۲ باشگاه حاضر در دو دسته برتر فوتبال نروژ (الیتسریان) با نتیجه ۱۹ رأی موافق در برابر ۱۳ رأی مخالف، به پیشنهاد «قطع فوری استفاده از VAR» رای دادند. این رأی نشاندهنده مخالفت گسترده باشگاهها با سیستم کمک داور ویدیویی بود، اما نتیجه نهایی به دلیل ساختار رأیگیری فدراسیون فوتبال نروژ (NFF) بیاثر شد. منتقدان VAR معتقدند این سیستم غیرقابل اعتماد، مستعد خطاهای انسانی، و عامل تأخیرهای غیرضروری است که جریان طبیعی بازی و شادی لحظات کلیدی مانند گلزنی را از بین میبرد.
مجمع ملی مارس و تصمیم غافلگیرکننده NFF
فدراسیون فوتبال نروژ (NFF) به جای پذیرش رأی باشگاههای حرفهای، در اول مارس ۲۰۲۵، مجمع ملی متشکل از ۴۵۰ باشگاه عضو (از سطح حرفهای تا پایه) برگزار کرد. در این رأیگیری، با نتیجه ۳۲۱ رأی موافق در برابر ۱۲۹ رأی مخالف، تصمیم به حفظ VAR گرفته شد. این اقدام NFF خشم هواداران و باشگاهها را برانگیخت، چرا که بسیاری معتقد بودند فدراسیون با گسترش دامنه رأیگیری به سطوح پایینتر (که از VAR استفاده نمیکنند)، نتیجه را به نفع خود تغییر داده است.
انتقادات کلیدی به سیستم VAR
خطاهای فنی و انسانی: گزارشها نشان میدهد VAR در نروژ تنها در ۹۶٪ موارد به تصمیمات درست کمک کرده است، اما ۴٪ خطاها—مانند اشتباه در تشخیص پنالتی یا اخراج—به اندازه کافی برای ایجاد بحران کافی بوده است.
کاهش هیجان بازی: هواداران معتقدند VAR لحظات شادی مانند گلزنی را به «انتظار برای تأیید» تبدیل کرده و جذابیت زندهٔ ورزشگاهها را کاهش داده است.
هزینههای مالی: اجرای VAR سالانه ۱.۵ میلیون یورو هزینه دارد که نیمی از آن بر دوش باشگاههاست. مخالفان پیشنهاد میکنند این بودجه صرف توسعه فوتبال پایه شود.
واکنشهای خشمگینانه هواداران و باشگاهها
اعتراضات نمادین: هواداران با اقداماتی مانند پرتاب ماهی پخته، توپ تنیس، و کیک به زمین بازی، مخالفت خود را نشان دادهاند. برای مثال، بازی روزنبورگ مقابل لیلستروم در سال ۲۰۲۴ به دلیل این اعتراضات متوقف شد.
شعارهای تند: بنرهایی با مضامین «NFF مافیا» و «FCK VAR» در ورزشگاهها به چشم میخورد که بازتاب نارضایتی از فدراسیون و سیستم داوری است.
موضع فدراسیون و چالشهای پیش رو
لیز کلاونس، رئیس NFF، در مصاحبهای اذعان کرد که شخصاً از VAR ناراضی است:
زمانی که VAR در جام جهانی ۲۰۱۸ معرفی شد، به عنوان کارشناس در روسیه حضور داشتم. سیستم آزاردهنده بود؛ ما نمیدانستیم چرا باید اینقدر طولانی منتظر تصمیمات بمانیم. این احساس اختلال، هنوز پابرجاست.
با این حال، NFF همچنان بر حفظ VAR اصرار دارد و آن را «موضوعی مربوط به اعتبار» میداند. سباستین هیتن، رهبر هواداران والرنگا، میگوید:
NFF برای حفظ VAR سخت جنگید، چون شکست در این نبرد به معنی از دست دادن اعتبارشان بود. آنها نمیخواستند اتهامات حمایت از یک سیستم شکستخورده را بپذیرند.
آیندهٔ مبهم VAR در نروژ
اگرچه NFF فعلاً بر حفظ VAR پافشاری میکند، فشار هواداران و باشگاهها ادامه دارد. این بحران نشان میدهد که تضاد بین سنتهای فوتبال و فناوری همچنان حلنشده باقی مانده است. به گفته رسانههای نروژی، این کشور ممکن است به اولین نمونه در اروپا تبدیل شود که فناوری VAR را پس از معرفی، کاملاً کنار میگذارد؛ چیزی که سوئد از ابتدا از آن اجتناب کرد.
VAR در اولین لیگ حرفهای
A-League استرالیا اولین لیگ حرفهای بود که در سال 2017 فناوری VAR را معرفی کرد. پس از آن، MLS در ایالات متحده نیز در همان سال این سیستم را به کار گرفت. از آن زمان، تقریباً تمامی لیگها و رقابتهای بزرگ فوتبال جهان از VAR استفاده کردهاند. بااینحال، بهجای ازبینبردن جنجالها، این فناوری باعث خشم، ناامیدی و انتقادات شدید شده است.
اما آنچه کسی تصورش را نمیکرد، این بود که سازمانیافتهترین و ستیزهجوترین جنبش مخالفان VAR در کشوری شکل بگیرد که معمولاً با اعتراض و نارضایتی همراه نیست. نروژ که در رتبهبندی جهانی، هفتمین کشور شاد جهان شناخته میشود، شاهد مخالفت شدید با این فناوری بوده است. بهعنوان نمونه، در دیداری که استرومسگودست باید یک پنالتی با کمک VAR دریافت میکرد، هواداران این تیم، که مستقیماً پشت دروازه بودند، شعار “لعنت به VAR” سر دادند.
ما اینجا بودیم!
در مسابقهای دیگر، هواداران Stabaek بلافاصله پس از شروع بازی مقابل وایکینگ، زمین را ترک کردند. جالبتر اینکه لحظاتی بعد، تیمشان گلی را که ابتدا پذیرفته شده بود، پس از بررسی VAR به دلیل حطای هند از دست داد. در جایگاهی که ترک شد، بنری گذاشتند که روی آن نوشته شده بود: “ما اینجا بودیم” (به نروژی: “Vi var her”).
هواداران والرنگا با پرتاب شیرینی به داخل زمین، اعتراض خود را نشان دادند. آنها با این کار قصد داشتند به فرهنگ برنامهریزی جلسات NFF که به “قهوه و کروسان” معروف است، کنایه بزنند. در سفر لیلستروم به روزنبورگ در سال 2023، این تیم با یک پنالتی که VAR تشخیص داد، دراماتیکترین پیروزی 2-1 خود را رقم زد. اما برخلاف انتظار، هواداران لیلستروم جشن نگرفتند. هوگنر تریم، یکی از طرفداران و عضو پادکست لیلستروم، میگوید:
هواداران ما یک ساعت پرواز یا هشت ساعت رانندگی را برای این بازی طی کرده بودند. معمولاً دیوانه میشویم، بهخصوص اگر تاریخ رقابت دو تیم را بدانید. اما این بار، حتی جشن نگرفتیم. همه با خود میگفتند: “این فوتبال نیست”. گل پیروزی وارد دروازه شد و ما فقط نشستیم.
لیلستروم، که فصل گذشته به دسته دوم سقوط کرد، یکی از سرسختترین مخالفان VAR بوده است. این تیم، تنها باشگاهی بود که در ابتدای فصل 2023 علیه معرفی این فناوری رأی داد. این باشگاه گروهی از هواداران متعصب دارد که کلاونس، رئیس فدراسیون فوتبال نروژ، آنها را “تندروها” مینامد. یکی از عجیبترین اعتراضات این گروه، “بازی کیک ماهی” بود. تریم توضیح میدهد:
این کار هواداران روزنبورگ بود. ایدهشان این بود که کیکهای ماهی را در زمین پرتاب کنند تا مرغهای دریایی پایین بیایند و هرجومرج ایجاد شود. البته همهچیز مطابق برنامه پیش نرفت، اما درنهایت داور بازی را متوقف کرد.
منتقدان، فدراسیون فوتبال نروژ (NFF) را متهم میکنند که با رأیگیری 19-13، از طریق دخیل کردن تیمهایی که هرگز با VAR بازی نکردهاند، مسیر تصویب آن را هموار کرده است. بسیاری معتقدند این تیمها بهطور غیرمستقیم برای رأی موافق تشویق شدند. اوله کریستیان ساندویک، سخنگوی اتحادیه هواداران نروژی، میگوید:
خیلیها خشمگین و ناامید هستند. مردم از خود تصمیم ناامید شدهاند، اما بیشتر از فرآیند رأیگیری عصبانی هستند. مردم نروژ معمولاً زیاد تظاهرات نمیکنند، اما این موضوع باعث شد بگویند: هی، این درست نیست، این سیستم جواب نمیدهد و ما دیوانهوار از VAR بیزاریم.
تظاهرات علیه یوفا
تظاهرات سراسری با هدف “افزایش آگاهی درباره اینکه دموکراسی فوتبالی نروژ تحت تهدید نیروهای غیردموکراتیک قرار دارد”، برگزار شد.
کلاونس، که به عنوان فردی مترقی و اصولگرا شناخته میشود، همیشه آماده پرسشگری از فیفا و یوفا بود. او بهویژه در مورد جام جهانی قطر و روند مناقصه برای میزبانی مسابقات 2030 و 2034، مواضع محکمی گرفت. اما حالا، برخی از مخالفان VAR در نروژ معتقدند که یوفا در تصمیمگیری درباره ادامه این فناوری نقش داشته است. آنها ادعا میکنند که وقتی کلاونس به کمیته اجرایی یوفا اضافه شد، ممکن است تحت فشار این نهاد قرار گرفته باشد.
کلاونس این ادعا را رد میکند و به The Athletic میگوید:
شایعه همیشه وجود خواهد داشت، اما این ریشه در واقعیت ندارد. ما از یوفا خواستیم دلایل موافق و مخالف VAR را توضیح دهد. آنها صراحتاً گفتند که نمیخواهند ما را تحت تأثیر قرار دهند. این نظریه توطئهای نادرست است و نباید به عنوان حقیقت پذیرفت.
به گفته او، این فرآیند “کاملاً منصفانه، شفاف” بود. حامیان کلاونس معتقدند که معترضان از این واقعیت که بحث را باختهاند، ناراحت هستند و حالا به دنبال مقصر میگردند.
یک گروه کاری به ریاست ریموند یوهانسن، شهردار سابق اسلو، گزارشی چهارماهه درباره مزایا و معایب VAR تهیه کرد. بسیاری از مربیان و بازیکنان اعتراف کردند که خواهان حفظ این فناوری هستند، اما جرأت نداشتند آن را علناً بیان کنند. حتی برخی از هواداران نیز چنین نظری داشتند. از سوی دیگر، داوران نروژی تأکید کردند که برای آنها، “نقطه بیبازگشت” به اتمام رسیده است.
چرا “نه به توضیح”؟
کلاونس تصدیق میکند که “معترضان استدلالهای مهمی دارند” و از آزادی بیان و حق اعتراض آنها دفاع میکند. او حتی دو روز قبل از مجمع ملی، در یک میخانه در اسلو با 200 مخالف VAR دیدار و گفتوگو کرد. هرچند او نتوانست همه را متقاعد کند، اما معتقد است که “ارائه احترام و درخواست احترام متقابل” ضروری است.
اما سه ساعت جنوب اسلو، در سوئد، شرایط متفاوت است. در لیگ برتر سوئد، تنها لیگ مردان در بین 30 لیگ برتر اروپا، از VAR استفاده نمیشود. در بازی افتتاحیه فصل بین GAIS و AIK، گل دقیقه 92 AIK بدون هیچگونه نگرانی یا بررسی باقی ماند.
میکجل توماسن، سرمربی AIK، میگوید:
بدون VAR، فوتبال زیباتر است. این سیستم، همهچیز را مصنوعی میکند. من فقط یک مهمان در سوئد هستم، اما فکر میکنم تصمیم فوتبال سوئد در نپذیرفتن VAR، فوقالعاده بوده است.
در انگلیس، حتی زمانی که ولورهمپتون واندررز پیشنهادی برای لغو VAR ارائه کرد، هیچ باشگاه دیگری از آن حمایت نکرد. اما در نروژ، داستان متفاوت است؛ جایی که اعتراضات همچنان ادامه دارد.
سوئد، مخالفی دیگر
باشگاههای سوئد، مانند باشگاههای نروژ، توسط اعضا اداره میشوند، که این امر طرفداران را تشویق میکند که موضع بگیرند، زیرا آنها قدرت ایجاد تغییر را دارند. ایساک ادن، رئیس اتحادیه هواداران فوتبال سوئد، میگوید:
VAR به نمادی از تمام چیزهایی تبدیل شده است که ما در فوتبال مدرن دوست نداریم. تیم من، الفسبورگ، فصل گذشته در اروپا بازی کرد (با VAR اجباری) و همیشه وقتی تیم شما گل میزند، این احساس وجود دارد که باید تردید کنید، یک دقیقه صبر کنید، سه بار نگاه کنید، یا ممکن است مجبور شوید دو بار جشن بگیرید. این کاملاً عجیب بود.
در اولین بازی الفسبورگ در مقدماتی لیگ اروپا، مقابل پافوس قبرس، زمانی که VAR داور را به سمت مانیتور کنار زمین فرستاد، آنها یک پنالتی دریافت کردند. ادن میگوید:
ما باید در این بازی پیروز میشدیم. با این حال، تمام استادیوم شعار میداد: “ما از VAR متنفریم.” بنابراین من میتوانم با هواداران نروژی همدردی کنم. اینجا هم بحث پر جنب و جوشی وجود داشت، اما اکنون کاملاً مرده است و در آیندهای قابل پیشبینی، چیزی در سوئد تغییر نخواهد کرد.
اوله سلناس، بازیکن روزنبورگ با ۳۲ بازی ملی برای نروژ، به The Athletic میگوید:
گاهی ممکن است عجیب باشد. با این حال، ما داریم به آن عادت میکنیم. میدانیم که این یک موضوع داغ است و اگر هواداران بخواهند در ۱۵ دقیقه اول بازی ساکت بمانند، ما باید تمرکز کنیم و حرفهای باشیم.
بازیکنان نیز علیه VAR؟
آیا بازیکنان میخواهند VAR لغو شود؟ سلناس میگوید:
نظرات بسیار متفاوت است. بعضیها این را میخواهند، اما برخی نه. من میتوانم هر دو طرف را ببینم. بله، کاملاً کار نکرده است، اما باید به یاد داشته باشیم که این هنوز روزهای اولیه است. برای من، اگر تقریباً همه افراد دیگر در اروپا از آن استفاده میکنند، حذف VAR برای ما عجیب خواهد بود.
“Forsvar Medlemsdemokratiet” (“دفاع از دموکراسی اعضا”) پیامی بود که در چند روز آخر هفته بر روی بنرها نمایش داده شد. با این حال، واکنشهای منفی علیه این اعتراضات نیز وجود دارد و در سرزمین ارلینگ هالند و مارتین اودگارد، کمپینهای طرفدار VAR نیز به طور فزایندهای در حال قدرت گرفتن هستند.
در ماه نوامبر، رئیس فردریکستاد، جوستین لوند، بیانیهای را در وبسایت باشگاه منتشر کرد و درخواست بازخورد نمود، در حالی که توضیح میداد: «هیئتمدیره طرفدار VAR بود.» شعار «من از این VAR لعنتی متنفرم» در سراسر استادیوم طنینانداز شد، اما اعضا واقعاً چه فکر میکنند؟ اعضای فردریکستاد با ۷۰ رأی موافق در برابر ۶۵ رأی مخالف، به نفع سیستم VAR رأی دادند، و لوند به نظر کاملاً افتخار میکند که میگوید آنها یکی از تنها پنج باشگاه دسته برتر بودند که همراه با کریستیانساند، سارپسبورگ ۰۸، KFUM و بودو/گلیمت این موضع را اتخاذ کردند.
لوند میگوید: «
من کاملاً واضح بودهام که VAR باید ادامه یابد. من سعی کردهام یک صدای قوی طرفدار VAR باشم، زیرا افرادی که خواهان تغییر هستند، با صدای بلندتر صحبت میکنند، در حالی که افرادی که خواهان تغییر نیستند، اغلب ساکت میمانند. انتقادهای زیادی از طرفداران مختلف دریافت کردم، اما اکثریت ساکت برای مدت طولانی بیش از حد ساکت بودند.
این سیستم تغییری در شور و شوق ما در ورزشگاه نمیدهد!
در میان همه اینها، NFF حق دارد به این نکته اشاره کند که Eliteserien از رتبه ۲۳ در سال ۲۰۱۹ به رتبه دوازدهم در رتبهبندی ضریب پنجساله یوفا صعود کرده است. تعداد شرکتکنندگان افزایش یافت و، چه با VAR چه بدون آن، هواداران همچنان به ایجاد فضایی پرشور در ورزشگاهها ادامه میدهند، بهویژه به این دلیل که مقامات فوتبال نروژ اجازه استفاده از مواد آتشزا را میدهند؛ چیزی که در انگلیس و بسیاری از کشورهای دیگر ممنوع است. فرهنگ هواداری در اینجا زنده و پرجنبوجوش است: پرچمها، شرارهها، مگافونها، تیفوسها، و سبکی که تأثیر عشق نروژ به فوتبال انگلیس در آن کاملاً مشهود است.
اما این دوران، دوران عجیبی است. زمانی که هواداران بودو/گلیمت کیکهای ماهی را در زمین بازی پرتاب کردند تا بازی مقابل هاگسوند را مختل کنند، باشگاه ۹ هوادار را برای ۳۰ بازی محروم کرد. فرود توماسن، مدیر کل، به TV2 گفت:
ادامه اینگونه اقدامات کودکانه، در حال نابود کردن فوتبال است. این نه درباره فوتبال است، نه درباره VAR. من این را فوقالعاده غمانگیز و کسلکننده میدانم.
اندکی پس از آن، بودو/گلیمت یک بازی خارج از خانه مقابل استرومسگودست داشت که طرفداران آن دو بنر بزرگ در دست داشتند: «آزادی برای اولتراها» و «یک کیک ماهی بخور، فرود».
چالش برای کلاونس این است که راهی را در میان تمام این درگیریهای درونی پیدا کند، در حالی که، به اعتراف خودش، همسو کردن دیدگاههای همه تقریباً غیرممکن است. او میگوید که این روند «چندان خوشایند» نبوده است.
اگر صبر کنید مزایای بیشتری نسبت به معایبش دارد!
با این حال، در نهایت، او میگوید که این «شفافترین فرآیند در جهان» بوده است و داوران قدردان این هستند که میتوانند از «شبهای بیخوابی و فشارهای خانوادههایشان به دلیل اشتباهات درون زمینی که میتوانستند اصلاح شوند» در امان بمانند. او معتقد است که سیستم VAR از زمان آغاز به کار به طور چشمگیری بهبود یافته و اگر مردم به آن زمان بدهند، مزایای آن بیشتر از معایبش خواهد بود.
بدون شک، این واقعیت که در فصل مارس تا نوامبر نروژ تاکنون بحث بزرگی پیرامون VAR شکل نگرفته، کمککننده بوده است؛ حداقل هنوز نه. کلاونس میگوید:
مردم در سراسر جهان از VAR ناراضی هستند. هیچکس نمیگوید که کامل است. اما خیلی پیشرفت کرده است. در اولین فصل خود در نروژ، بازی را مختل کرد. اما از نیمه دوم فصل گذشته، جریان بسیار بهتری داشته است.
۲۵ سال از آخرین حضور نروژ در جام جهانی مردان یا قهرمانی اروپا میگذرد. اما سال گذشته، تیم ملی به لیگ A، بالاترین سطح لیگ ملتها، صعود کرد. کلاونس میگوید که از مسیر صعودی آنها خوشحال است. و او یک جزئیات کلیدی را فراموش نکرده است.
او درباره پیروزی ۲-۱ آنها مقابل اتریش در سپتامبر میگوید: «ارلینگ هالند گل دیرهنگامی زد که فوقالعاده مهم بود. در ابتدا، (به دلیل آفساید) گل مردود اعلام شد. سپس VAR وارد عمل شد و گل مورد تأیید قرار گرفت. ما در نهایت گروه خود را بردیم. و، اوه، چه احساسی! سرخوشی محض!»
علیرضا خلیلی، فوتباللب – شب تاریخی امارات! آرسنال در یکی از درخشانترین نمایشهای تاریخ خود، با دو گل رویایی دکلان رایس از روی ضربات آزاد و یک گل دیگر از میکل مرینو، قهرمان اروپا، رئال مادرید، را در اولین دیدار مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با نتیجه ۳-۰ مغلوب کرد. این پیروزی که توسط میکل آرتتا «مهمترین بازی دوران مربیگریام» خوانده شد، در هیاهوی بیپایان هواداران آرسنال در استادیوم امارات رقم خورد و حالا توپچیها با امیدی فراوان به دیدار برگشت در برنابئو مینگرند.
نبرد فیزیکی، تاکتیکی و هیجانی در امارات
از اولین سوت، آرسنال با فشار بالا، جابهجایی سریع توپ و تسلط بر میانه میدان، مهمان اسپانیایی را به عقب راند. تماشاگران با انرژی بیپایان خود، بازیکنان را به پیش راندند و رئال مادرید در دقیقههای ابتدایی بهوضوح تحت فشار بود. اشتباهات خط دفاعی مادرید، از جمله لوکا مودریچ و آنتونیو رودیگر، موقعیتهای خطرناکی برای آرسنال ایجاد کرد. آمار ۶۹ درصدی مالکیت توپ در ۱۵ دقیقه اول، گواه برتری تاکتیکی توپچیها بود.
تهدیدهای آرسنال از جناحین
بخشی از موفقیت آرسنال مرهون عملکرد درخشان بازیکنان جناحین بود:
بوکایو ساکا با حرکتهای انفجاری و ارسالهای دقیق خود مدافعان را آزار میداد، در حالی که گابریل مارتینلی در سمت چپ با سرعت و مهارت، برای توماس پارتی موقعیتسازی کرد. اما گلزنی نیاز به لحظهای جادویی داشت…
معجزه دکلان رایس: دو ضربه آزاد برای تاریخساز شدن آرسنال؟
رایس پیش از این بازی حتی یک گل مستقیم از ضربه آزاد در کارنامه حرفهای خود نداشت. اما در دقیقه ۳۷، توپ را روی زمین گذاشت، چند قدم به عقب رفت و با ضربهای مارپیچ و بیرحم، تیبو کورتوا، دروازهبان برجسته نسل خود، را مغلوب کرد. شگفتی اما تکرار شد: در دقیقه ۶۸، این بار از زاویهای بازتر، ضربهای دیگر به گوشه بالایی دروازه فرستاد تا نامش را بهعنوان اولین بازیکن تاریخ لیگ قهرمانان که دو گل مستقیم از ضربه آزاد در یک بازی حذفی به ثمر میرساند، ثبت کند.
واکنش مادرید: فرصتسوزی و بیثباتی
رئال مادرید اگرچه در ضدحملهها خطرآفرین بود، اما مهاجمانش ناکام ماندند. کیلیان امباپه در موقعیت تکبهتک مقابل دیوید رایا ضعیف عمل کرد و وینیسیوس جونیور نیز نتوانست از فرصتها بهره ببرد. اخراج ادواردو کاماوینگا در دقایق پایانی، نقطه پایانی بر شب سیاه سفیدپوشان بود.
گل سوم و آمار خیرهکننده
پس از گل دوم رایس، استادیوم امارات به لرزه درآمد و آرسنال برای فشار بیشتر مصمم شد. میکل مرینو در دقیقه ۷۸ با حرکتی هماهنگ و ضربه پای چپ خود، سومین گل را به ثمر رساند. این در حالی بود که کورتوا تنها ثانیههایی قبل با دو خروجی معجزهآسا از گلخوردن جلوگیری کرده بود!
آمارهای کلیدی بازی:
میزان مالکیت توپ: آرسنال ۵۸٪ – رئال مادرید ۴۲٪
شوتهای روی هدف: آرسنال ۱۱ – رئال مادرید ۳
لمس توپ در محوطه حریف: آرسنال ۲۸ بار – رئال مادرید ۷ بار
رویای نیمهنهایی و هشدار برای برنابئو
هرچند آرسنال با این پیروزی تاریخی گامی بزرگ به سوی صعود برداشت، اما تجربه رئال مادرید در برنابئو را نباید دستکم گرفت. با این حال، آمارها امیدوارکننده است: در ۱۱ مورد قبلی که تیمی انگلیسی در بازی رفت حذفی با ۳ گل یا بیشتر پیروز شده، همگی به دور بعد صعود کردهاند. حالا نوبت آرتتا و شاگردانش است که در اسپانیا، فصل جدیدی از تاریخ این باشگاه را بنویسند.
آمارهای قابل تأمل پس از بازی:
این سومین شکست سنگین رئال مادرید در بازی رفت مرحله حذفی لیگ قهرمانان است.
آرسنال با ۲۱ گل از توپ ایستاده (بدون احتساب پنالتی)، بهترین تیم لیگ برتر در این زمینه است.
رئال مادرید با ۵ شکست در فصل جاری، به بدترین رکورد تاریخ خود در اروپا رسید.
مهران قهرمانی-فوتبال لب، در سالهای اخیر، مدل مالکیت چند باشگاهی در فوتبال به سرعت در حال گسترش است. برخلاف گذشته که باشگاهها عمدتاً توسط یک فرد ثروتمند یا کنسرسیوم محلی اداره میشدند، اکنون مدلهایی مانند مدل ردبول به عنوان الگوی موفقیت در فوتبال مدرن مطرح شدهاند. ردبول که در ابتدا به عنوان یک برند نوشیدنی انرژیزا شناخته میشد، در دهه گذشته به یکی از بزرگترین سرمایهگذاران در فوتبال جهان تبدیل شده است. این مقاله به بررسی فلسفه، استراتژیها و چالشهای ردبول در مدیریت چند باشگاهی این تیم و در ادامه به بررسی جنجال های خرید لیدز یونایتد و ورود به فوتبال انگلیس خواهد پرداخت.
فلسفه ردبول در فوتبال
ردبول GmbH در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد و با گذشت چند دهه، فعالیتهای خود را به دنیای ورزش گسترش داد. این برند اتریشی با خرید باشگاه آستریا سالزبورگ در سال ۲۰۰۵، ورود خود به دنیای فوتبال را آغاز کرد. پس از تغییر نام باشگاه به افسی ردبول سالزبورگ، این شرکت شروع به گسترش در رشتههای دیگر ورزشی مانند فرمول ۱، نسکار و گلف کرد. این اقدامات نشاندهنده تمایل ردبول به ایجاد شبکهای جهانی از باشگاههای ورزشی است.
مدل چند باشگاهی ردبول
مدل ردبول مبتنی بر ایجاد شبکهای از باشگاهها است که به طور منسجم با یکدیگر مرتبط هستند. هر باشگاه در لیگ داخلی خود رقابت میکند اما همچنان تحت هدایت یک استراتژی مرکزی قرار دارد. باشگاههایی مانند نیویورک ردبولز و ردبول براگانتینو به عنوان تیمهای تغذیهکننده عمل میکنند، در حالی که آربی لایپزیگ به عنوان مرکز اصلی شبکه و مقصد نهایی استعدادهای جوان است. این مدل به ردبول امکان میدهد که نه تنها در سطح داخلی بلکه در عرصه بینالمللی نیز حضور قدرتمندی داشته باشد.
ورود ردبول به فوتبال انگلستان: تجربه لیدز یونایتد
یکی از بحثبرانگیزترین ورودهای ردبول به فوتبال، خرید سهام اقلیتی باشگاه لیدز یونایتد است. ورود ردبول به فوتبال انگلستان با واکنشهای مختلفی در میان هواداران همراه شد. بسیاری از هواداران لیدز نگران تغییر هویت باشگاه خود بودند، بهخصوص با توجه به اینکه ردبول به عنوان اسپانسر اصلی پیراهن فصل آینده معرفی شده است. رنگ قرمز، که مشخصه برند ردبول است، در میان هواداران لیدز چندان محبوب نیست؛ چرا که این رنگ به رقیب سنتی آنها یعنی منچستر یونایتد مرتبط است.
واکنش هواداران و مدیریت لیدز
نگرانی هواداران لیدز تنها به رنگ پیراهن محدود نمیشود. آنها نگران تغییرات اساسی در هویت باشگاه هستند. انجمن هواداران لیدز یونایتد به صراحت اعلام کرده است که هرگونه تغییر در نام، لوگو یا ویژگیهای هویتی باشگاه با مقاومت شدید مواجه خواهد شد. پراگ ماراته، رئیس باشگاه لیدز، تأکید کرده است که این باشگاه همیشه لیدز یونایتد باقی خواهد ماند و هیچ نمایندهای از ردبول در هیئت مدیره حضور نخواهد داشت.
تجربیات قبلی ردبول در تغییر هویت باشگاهها
ردبول فعالیت فوتبالی خود را با تغییرات بنیادین در هویت باشگاهها آغاز کرد. برای مثال، باشگاه آستریا سالزبورگ پس از تغییر نام به ردبول سالزبورگ با تغییر رنگ پیراهن و لوگو مواجه شد. این تغییرات باعث خشم بسیاری از هواداران شد و حتی برخی از آنها باشگاه جدیدی با نام آستریا سالزبورگ تأسیس کردند. این تجارب نشان میدهد که ردبول در حفظ برند خود مصر است. حتی اگر به قیمت از دست دادن بخشهایی از پایگاه هواداران باشد.
مدیریت و استراتژی حرفهای ردبول
یکی از ویژگیهای بارز ردبول، سرمایهگذاری هوشمندانه در کشف استعدادهای جوان است. این شرکت با بهرهگیری از مدیریت متمرکز و استخدام مدیران ورزشی مانند رالف رانگنیک، ساختار موفقی را پایهگذاری کرده است. این مدل نه تنها به پیشرفت باشگاههای تحت مالکیت ردبول منجر شده بلکه این تیمها را به مراکز پرورش بازیکنان جوانی چون ارلینگ هالند و ساديو مانه تبدیل کرده است.
فرصتها و چالشهای لیدز یونایتد
ورود ردبول به لیدز یونایتد، برخلاف پروژههای دیگر این برند، بهصورت خرید سهام اقلیتی انجام شده است. این نشاندهنده تغییری در استراتژی ردبول پس از درگذشت دیترش ماتشیتز است. در حالی که این همکاری میتواند منابع مالی و مدیریت حرفهای را برای لیدز به همراه داشته باشد، چالشهای فرهنگی و مقاومت هواداران نیز باید بهدقت مدیریت شود.
آینده همکاری ردبول و لیدز
اگرچه ورود ردبول به لیدز همچنان با ابهامات زیادی همراه است، اما این اقدام میتواند نقطه آغازی برای حضور گستردهتر ردبول در فوتبال انگلستان باشد. با توجه به موفقیتهای قبلی ردبول در دیگر باشگاهها، انتظار میرود که در صورت حفظ هویت اصلی باشگاه، این همکاری برای هر دو طرف مفید باشد.
جمعبندی
مدل ردبول به عنوان یکی از موفقترین مدلهای چند باشگاهی، همواره با چالشهای اجتماعی و فرهنگی مواجه بوده است. ورود به فوتبال انگلستان از طریق لیدز یونایتد، آزمایشی جدید برای این برند است. اگرچه مخالفتهایی وجود دارد، اما موفقیت در این پروژه میتواند جایگاه ردبول در فوتبال انگلستان را تثبیت کند.
اگر به تحلیل دقیقتر فلسفه ردبول، باشگاه های فوتبالی و غیرفوتبالی تحت نظارت ردبول و جزئیات جنجالهای پیرامون این برند و باشگاه لیدز علاقهمندید، نسخه کامل این مقاله در قالب گفت و گو در پادکست گریفین منتشر خواهد شد.
امیر محمد کلانتری، فوتباللب – در این مقاله به یکی از عجیبترین ایدههای تاکتیکی آرنه اسلات خواهیم پرداخت. به نقل از یک تیتر هلندی، این ایده یک شکست درخشان بود. به بیان دیگر، آرنه اسلات در طول ۳۰ سال فعالیت حرفهای خود به عنوان بازیکن فوتبال و اکنون مربی، ایدههای بهتری نیز در کارنامه داشت. ایدههایی که او را تا آستانه قهرمانی در پریمیرلیگ با لیورپول در این فصل قرار دادند.
بازگشت به دورانی که آرنه اسلات در زووله بود.
اسلات در آن زمان ۳۲ سال داشت و برای تیم زووله در لیگ دسته دوم هلند بازی میکرد. این حرکت بداههی او در شروع بازی چنان عجیب بود که رنه فن در گیژپ، بازیکن سابق تیم ملی هلند، در برنامهی تلویزیونی خود نزدیک بود از شدت عصبانیت منفجر شود.
او خطاب به بینندگان گفت:
اگر این صحنه را به آندرس اینیستا (قهرمان جام جهانی با اسپانیا) نشان دهی، فکر میکند این یک ورزش کاملاً متفاوت است. این هیچ ربطی به فوتبال حرفهای ندارد. اگر کسی در یک تیم آماتور با ۱۲ تماشاچی نیز چنین کاری کند، بلافاصله از زمین اخراجش میکنند و همه میگویند: «این دیوانه است».
اشتیاق آرنه اسلات به تجربه ایده های جدید از همان ابتدا!
توضیح دادن آن صحنه در سال ۲۰۱۱ آسان نیست. زمانی که اسلات برای امتحان کردن ایدهای جدید و کمی عجیب، تایید مربیان تیمش در زووله را گرفت تا بازیکنان تیم مقابل را غافلگیر کند.
اگر بخواهیم منصفانه قضاوت کنیم، این ماجرا یادآور این است که اسلات حتی در جوانی هم یک تاکتیک شناس مشتاق بود. او دوست داشت خارج از چارچوبهای معمول فکر کند.
همچنین ارزش ذکر دارد که او پس از طراحی این ایده، جسارت آن را داشت که آن را با آرت لانگلر (مربی وقت زووله) و دستیارش، یاپ استم (مدافع سابق منچستریونایتد و تیم ملی هلند) در میان بگذارد.
جان اورس، یکی دیگر از مربیان سابق زووله، با خندهای معنادارش به نشریه The Athletic میگوید:
اما این ایده همچنان مسخره بود. آرنه ایدههای زیادی دارد. متاسفانه این یکی از بدترینهایش بود.
طرح او این بود: بلافاصله بعد از شروع بازی، توپ را با یک ضربه سریع به بالا پرتاب کنند، سپس یک شوت قدرتمند به سمت نیمهی زمین حریف بزنند تا توپ در محوطهی جریمه فرود بیاید. همزمان با پرواز توپ در هوا، مهاجمان زووله باید با تمام سرعت به سمت محوطهی جریمه میدویدند تا توپ را در لحظهی فرود دریافت کنند. در بهترین حالت، آن را از زیر پای دروازهبان حریف عبور دهند. از همه مهمتر، بازیکنان در این موقعیت در آفساید گرفتار نمیشدند، چون همهی آنها پشت توپ قرار داشتند. اگر این تاکتیک جواب میداد، مدافعان حریف کاملاً غافلگیر میشدند.
جان اورس: ایده آرنه اسلات واقعا افتضاح بود!
اورس که حتی پس از گذشت بیش از یک دهه، هنوز کاملاً سردرگم به نظر میرسد، میگوید:
به نظر میرسد آنها متوجه این نکته نبودند که اگر توپ را مستقیماً بعد از سوت مسابقه تا محوطه جریمه حریف شوت کنند، دروازهبان به راحتی میتواند آن را بگیرد. همچنین، توپ چقدر در هوا میماند؟ شاید سه ثانیه؟ فقط فکر کنید بازیکنان چقدر باید سریع باشند تا به آن برسند. برای این کار به کسی نیاز دارید که رکورد جهانی دو را بشکند! نه. این ایده واقعاً افتضاح بود.
اما اگر آرنه اسلات، هافبک خلاق تیم، میتوانست توپ را واقعاً به ارتفاع بالا بفرستد چه میشد؟ در تمرینها، این حرکت به خوبی اجرا شد.
لانگلر اخیراً در مصاحبهای با وینسنت دِوریس، روزنامه نگار روزنامه محلی دِ استنتور گفت:
حتی سه بار هم جواب داد. به همین خاطر، من و یاپ استم به هم گفتیم: “بیایید امتحانش کنیم.” البته شرط اصلی اجرای درست آن بود.
اما آنچه اتفاق افتاد ممکن است برای هواداران لیورپول که اسلات را در نخستین سال حضورش، بدون تاکتیکهای عجیب در صدر جدول میبینند، تعجب آور باشد.
متأسفانه برای اسلات، اینترنت هرگز فراموش نمیکند و فیلم این اتفاق نشان میدهد اجرای این ایده در آن بازی حتی به پای نسخه تمرینی هم نرسید. ضربه اسلات برای بالا فرستادن توپ قابل قبول بود. اما بعد… همه چیز به فنا رفت.
لانگلر با خنده گفت:
آرنه میخواست توپ را به سمت محوطه جریمه حریف شوت کند، اما در عوض تقریباً توپ را مستقیم به بالا پرتاب کرد. توپ در واقع به سمت عقب و به ارتفاع بالا رفت، سپس پایین آمد و در لبه سمت چپ دایره مرکزی زمین در نیمه زووله فرود آمد. در حالی که صدای هلهله متعجب تماشاگران به گوش میرسید.
گوینده تلویزیون اعلام کرد:
بازی بین زووله و کامبور آغاز شده… و این صحنه واقعاً عجیب است. شاید از استرس باشد… چنین چیزی را به ندرت میبینید؛ لحظهای به یاد ماندنی از آرنه اسلات.
جان اورس که در دهه ۱۹۷۰ برای آژاکس و فاینورد بازی میکرد، میگوید این فیلم هنوز در تلویزیون هلند پخش میشود:
آرنه در طول هفته با بازیکنان و مربیان دیگر در مورد این ایده صحبت کرد. گفت: “باید روش شروع بازی را عوض کنیم. اگر اینطوری انجامش دهیم، حیرت زده میشوند”. اما ضربه او دقیقاً آن چیزی نشد که میخواست. کاملاً اشتباه عمل کرد.
اسلات به نظر میرسد جهت گیری خود را اشتباه محاسبه کرد و توپ پشت سرش در منطقهای خالی فرود آمد. این بازیکنان زووله بودند که غافلگیر شدند و در عرض چند لحظه، کامبور به حمله پرداخت.
آیا این دیوانگی منطقی پشت خود داشت؟
بن هندریکس که بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ مربیگری زووله را برعهده داشت، توضیح میدهد:
گاهی ممکن بود حریفان خورشید در چشمشان باشد و نتوانند حرکت توپ را دنبال کنند. گاهی هم این روش او برای گفتن این بود که “بفرما، ما دوست داریم توپ دوم را داشته باشیم.” مردم اینجا به آن میخندیدند. او توپ را به بالا پرتاب میکرد و بعد (با خنده) زووووووووم! (با حرکتی شبیه پرتاب موشک) توپ را مستقیم به آسمان شلیک میکرد.
هندریکس به یاد می آورد که اسلات همیشه به دنبال راههای جدید برای کسب برتری بر حریفان زووله بود:
حتی وقتی میخوابید، به فوتبال فکر میکرد. همیشه ذهنی فوتبالی داشت و در اعتماد به نفسدادن به سایرین استاد بود.
لانگلر:
ایده این بود که با شوت کردن توپ به بالاترین حد ممکن به سمت محوطه جریمه، سه مهاجم ما به جلو بدوند و در لبه محوطه حاضر باشند. چه کسی میداند از این حرکت چه نتیجه ای حاصل میشد؟
البته از بیرون خنده دار به نظر میرسید. اگر از پیش زمینه ماجرا خبر نداشتی، حتما میگفتی: “اینا دقیقاً دارن چیکار میکنن؟ توپو مستقیم به هوا شوت کردن”. اما نه، این یک شکست درخشان بود و بهتر است بحث را همینجا تمام کنیم.
با این حال، اسلات قصد نداشت به همینجا بسنده کند. حداقل در ابتدا. مصمم تر از قبل، او دوباره همان تاکتیک را در همان سال امتحان کرد. اینبار هم حریف کامبور بود و نتیجه باز هم فاجعه بار شد.
اورس میگوید:
خودش را مسخره کرد. باورکردنی نبود.
و اضافه میکند شاید هدف این بود که «حریف از خنده بتکرد، تمرکزش را از دست بدهد و آنها از این موقعیت سوءاستفاده کنند!
برای درک بهتر، اورس که دو دوره با اسلات همکاری داشته، او را مربی بهتری از کلوپ میداند و از افتخارش به عملکرد فوقالعاده شاگرد سابقش در لیورپول میگوید. در حرفهای او بجز تعجب و خنده، هیچ بدخواهی نیست.
به گفته او، این ماجرا یادآوری است که حتی باهوشترین افراد در فوتبال هم ممکن است اشتباه کنند:
یوهان کرایف، بهترین بازیکن و مربی، همیشه میگفت: “فوتبال بازی سادهای میباشد اما اجرای سادهی آن بسیار سخت است.” با این حال، گاهی بازیکنان یا مربیانی هستند که میخواهند دوباره فوتبال را اختراع کنند. و این ایده آرنه، نمونهای از آن است.
مهران قهرمانی-فوتبال لب، آرسنال در ورزشگاه امارات میزبان رئال مادرید و به دنبال رسیدن به نیمهنهایی لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار از سال ۲۰۰۹ است. در این مطلب به بررسی مسابقه روز سهشنبه بین این دو تیم میپردازیم.
آمار آرسنال مقابل رئال مادرید: نکات کلیدی
ابرکامپیوتر Opta شانس پیروزی آرسنال در این مسابقه را ۴۱.۷ درصد ارزیابی کرده است.
آرسنال تنها دیدار قبلی خود با رئال مادرید را در سال ۲۰۰۶ با پیروزی پشت سر گذاشت.
رئال مادرید در ۲۲ بازی مرحله حذفی خود مقابل تیمهای انگلیسی در لیگ قهرمانان اروپا، ۱۱ پیروزی کسب کرده است.
نبرد دو نایب قهرمان فعلی لیگها
این مسابقه به نظر میرسد نبردی هیجانانگیز بین دو تیمی باشد که هر دو در لیگهای داخلی خود در رتبه دوم قرار دارند. با این حال، وقتی صحبت از لیگ قهرمانان اروپا میشود، این دو تیم در یک سطح قرار ندارند.
آخرین باری که آرسنال موفق شد این مرحله از رقابتها را با موفقیت پشت سر بگذارد، به سال ۲۰۰۹ برمیگردد. در این مدت، رئال مادرید شش بار به عنوان پادشاه اروپا تاجگذاری کرده است.
البته این تاریخچه در شب سهشنبه در ورزشگاه امارات چندان اهمیتی نخواهد داشت. اما بدون شک، این آمار نشاندهنده بزرگی چالشی است که آرسنال با آن روبهرو است.
چالش مصدومیتها: ترکیب ناقص دو تیم
شانسهای آرسنال با فهرست مصدومیتهایشان چندان یاری نمیشود. کای هاورتز و گابریل ماگالیاس که قطعاً در صورت آمادگی در این بازی از ابتدا به میدان میرفتند، غایب خواهند بود. علاوه بر آنها، ریکاردو کالافیوری، گابریل ژسوس و تاکهیرو تومیاسو نیز قادر به همراهی تیم نیستند.
با این حال، بازگشت بن وایت به ترکیب اصلی در دیدار برابر اورتون در آخر هفته و همچنین حضور به عنوان بازیکن تعویضی یورین تیمبر پس از مصدومیت، خبرهای مثبتی برای آرتتا به شمار میآید.
در سوی دیگر، کارلو آنچلوتی امیدوار است که تیبو کورتوا برای سفر به لندن آماده باشد. او تاکنون در این رقابتها چهار گل بیشتر از xG مورد انتظار خود را مهار کرده است. با این حال، دنی کارواخال و اِدر میلیتائو به دلیل مصدومیتهای طولانیمدت غایب هستند و آورلین شوامنی نیز محروم است. احتمال می رفت که دنی سبایوس و فرلاند مندی برای این بازی بازگردند اما این اتفاق نیوفتاد و این دو نیز بازی رفت را در لیست رئال مادرید نخواهند بود
آمار چشمگیر: ثبات رئال مادرید مقابل مقاومت دفاعی آرسنال
هر ترکیبی که برای قهرمان مدافع عنوان انتخاب شود، رکورد آنها حیرتانگیز است. رئال مادرید در هیچ یک از هشت دیدار رفت آخر خود در مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا شکست نخورده است. رئال مادرید از این تعداد، پنج بازی را با پیروزی پشت سر گذاشته است. همچنین در چهار بازی خارج از خانه در دیدار رفت نیز بدون شکست بوده و در ۱۳ دیدار اخیر خود تنها دو شکست تجربه کرده است.
با اینکه این آمار نگرانکننده به نظر میرسد، آرسنال در این فصل از لیگ قهرمانان اروپا نشان داده که در دفاع بسیار مقاوم است. توپچیها با میانگین xG مقابل ۰.۸۸ در هر بازی در صدر جدول این رقابتها قرار دارند. تنها اینترمیلان با میانگین ۰.۲ گل خورده در هر بازی عملکرد بهتری دارد (آرسنال: ۰.۶ گل در هر بازی).
دفاع آرسنال فراتر از انتظار عمل کرده است که این موفقیت تا حد زیادی به دلیل درخشش داوید رایا است. او ۳.۷ گل کمتر از xGOT دریافت کرده که نشان از عملکرد عالی او دارد. درخشش رایا باعث شده که آرسنال در این فصل تنها ۶۵ دقیقه از بازیها را عقب بیفتد. همچنین آرسنال، بیشترین زمان پیشتازی را بین تمامی تیمها داشته باشد (۵۶۸ دقیقه).
خط حمله مرگبار: چالش آرسنال مقابل مهاجمان رئال مادرید
البته که چنین استحکام دفاعی چشمگیر، کیلیان امباپه را مرعوب نخواهد کرد و همچنین جمعیت پرشور ورزشگاه امارات نیز تاثیری بر او نخواهد داشت. امباپه در لیگ قهرمانان اروپا تاکنون ۱۰ گل در ۱۶ بازی مقابل تیمهای انگلیسی به ثمر رسانده است. چهار گل از این تعداد را در دو دیدار برابر منچسترسیتی در همین فصل وارد دروازه کرده است.
از سوی دیگر، کریم بنزما رکورد منحصر به فردی دارد. او بیشترین گل زده در مرحله حذفی مقابل تیمهای انگلیسی را در یک فصل از آن خود کرده است. هفت گل در فصل قهرمانی رئال مادرید در ۲۰۲۱-۲۲. شاید خود امباپه از این آمار خاص آگاه نباشد، اما این امکان وجود دارد که تا پایان این مرحله به رکورد هموطنش نزدیک شود.
علاوه بر شماره ۹ بیستوشش ساله رئال، در این دیدار ترکیبی از جوانی و تجربه در خط حمله رئال مادرید به نمایش گذاشته شود.
تقابل نسلها: جوانان تیم انگلیسی در برابر تجربه مادرید
مایلز لوئیس-اسکلی و ایتان انوانری ممکن است به دومین و سومین بازیکنان انگلیسی تبدیل شوند که در سن ۱۸ سال یا کمتر، در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا از ابتدا به میدان میروند. تنها نمونه قبلی از این دست در سوی مقابل زمین حضور خواهد داشت. جود بلینگهام که چهار سال پیش در سن ۱۷ سالگی مقابل منچسترسیتی به میدان رفت.
در سوی دیگر، در نقطه مقابل این طیف سنی، لوکا مودریچ قرار دارد. با اینکه ۱۹ سال از تنها فینال آرسنال در این رقابتها میگذرد، این هافبک با تجربه رئال مادرید در آن زمان نیز به عنوان ملیپوش کروات شناخته میشد.
مودریچ همچنان بخش مهمی از برنامههای تاکتیکی کارلو آنچلوتی است، حتی در حالی که امسال ۴۰ ساله میشود. این هافبک خلاق در فصل ۲۰۲۴-۲۵ لیگ قهرمانان به طور میانگین ۱۷.۵ پاسشکافنده خط دفاع در هر ۹۰ دقیقه ثبت کرده است. این مقدار بیشترین تعداد در میان بازیکنانی که حداقل ۵۰۰ دقیقه بازی کردهاند. هرچند احتمال دارد که مودریچ از ابتدا در ترکیب نباشد، اما توانایی پاسهای کلیدی او میتواند در صورت نیاز به گل در دقایق پایانی بسیار مؤثر باشد.
رئال مادرید در رقابتهای جام باشگاههای اروپا در برابر ۱۱۱ تیم از لیگهای مختلف به پیروزی دست پیدا کرده است. اما آرسنال هنوز جزو این تیمها نیست. اگر توپچیها میخواهند پس از ۱۶ سال به نخستین نیمهنهایی خود برسند، باید هفته آینده و در دیدار برگشت در اسپانیا این رکورد را حفظ کنند.
تاریخچه تقابلها
با توجه به اینکه هر دو باشگاه در رقابتهای متعددی از لیگ قهرمانان اروپا حضور داشتهاند، شگفتآور است که تنها دو بار تاکنون با یکدیگر روبهرو شدهاند.
در سال ۲۰۰۶، آرسنال برای اولین و تنها بار به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسید. در آن سال، آنها در مرحله یکهشتم نهایی رئال مادرید را شکست دادند. پس از پیروزی ۱-۰ در اسپانیا، بازی برگشت در ورزشگاه هایبری با تساوی بدون گل به پایان رسید. تیری آنری تک گل تعیینکننده را به ثمر رساند.
اما رئال مادرید در سالهای اخیر تجربیات زیادی در مقابل تیمهای لیگ برتری کسب کرده است. از شروع فصل ۲۰۱۷-۱۸ تاکنون، آنها در مراحل حذفی لیگ قهرمانان اروپا ۲۲ بازی مقابل تیمهای انگلیسی انجام دادهاند. در این تقابلها ۱۱ پیروزی و تنها ۶ شکست به دست آوردهاند.
تنها در سه فصل اخیر، رئال مادرید موفق شده است در زمین تیمهای لیورپول، چلسی و منچسترسیتی به پیروزی برسد.
با این پیشینه، به نظر میرسد که مادریدیها تجربه کافی برای رویارویی با نمایندگان انگلیسی را در مرحله حذفی دارند. اما آرسنال به دنبال آن است که رکورد بینقص خود مقابل رئال مادرید را حفظ کند.
نقطه ضعف رئال مادرید: مرکز آسیبپذیر
آرسنال میتواند با تکیه بر ضعفهای دفاعی رئال مادرید در این فصل، بهویژه در مرکز زمین، با اعتماد به نفس بیشتری به میدان برود.
با اینکه رئال مادرید بار دیگر به مراحل پایانی لیگ قهرمانان اروپا رسیده است، اما نگرانیهایی در مورد تعادل تیمی آنها وجود دارد. شکست آخر هفته مقابل والنسیا پس از تساوی ۴-۴ مقابل رئال سوسیداد در کوپا دل ری، بار دیگر مشکل فصل جاری این تیم را پررنگ کرد: رئال مادرید بیش از حد از ناحیه میانی زمین موقعیت میدهد.
تا این لحظه، مادرید در تمامی رقابتهای این فصل ۶۱ گل دریافت کرده است؛ یعنی ۱۱ گل بیشتر از کل گلهای خورده در فصل گذشته و تنها یک گل کمتر از مجموع گلهای خورده در فصل ۲۰۲۲-۲۳، آن هم در حالی که ۱۰ بازی کمتر انجام دادهاند.
این آمار نشان میدهد که خط دفاعی مادرید، بهویژه از مرکز زمین، نسبت به فصلهای گذشته بسیار آسیبپذیرتر است. آرسنال میتواند از این نقطه ضعف برای ایجاد موقعیتهای گلزنی بهره ببرد.
آمار نگرانکننده: ضعف دفاعی رئال مادرید در مقابل استحکام آرسنال
آمارهای پایهای رئال مادرید نیز چندان امیدوارکننده نیستند. تیم کارلو آنچلوتی به طور میانگین در هر بازی ۱.۲۱ گل مورد انتظار (xG) دریافت کرده است که این آمار، بدترین عملکرد دفاعی این تیم از فصل ۲۰۱۸-۱۹ محسوب میشود. مادریدیها در ۱۴ بازی از ۱۷ بازی اخیر خود حداقل ۱۰ شوت به سمت دروازهشان دریافت کردهاند و در هشت بازی پیاپی موفق به ثبت کلینشیت نشدهاند. این اعداد نشان میدهد که خط دفاعی مادرید آسیبپذیر است.
این در حالی است که آرسنال، برخلاف رئال مادرید، بر روی استحکام دفاعی خود برای چالشهای قهرمانی اخیر تکیه کرده است. توپچیها در ۱۷ بازی اخیر خود تنها پنج بار اجازه دادهاند که حریف بیش از ۱۰ شوت به سمت دروازهشان بزند. علاوه بر این، شاگردان میکل آرتتا به طور میانگین در تمامی رقابتهای این فصل تنها ۰.۸۸ گل مورد انتظار (xG) در هر بازی دریافت کردهاند؛ آماری که آنها را در رده سوم بهترین تیمهای دفاعی در میان پنج لیگ برتر اروپا قرار میدهد، پس از بایرن مونیخ (۰.۸۰) و اینترمیلان (۰.۸۷).
با اینکه کیلیان امباپه باعث شده که رئال مادرید در حمله خطرناکتر شود، اما حضور او به توانایی پرس تیم آسیب زده است. آنچلوتی اخیراً به استفاده از سیستم ۴-۴-۲ روی آورده است، اما این چیدمان به راحتی قابل نفوذ است. در این سیستم، امباپه و وینیسیوس جونیور اغلب در خط اول پرس به راحتی دور زده میشوند که همین موضوع باعث میشود خط میانی مادرید در برابر حملات حریف آسیبپذیر شود.
ضعف در پرس: شکاف میان خط حمله و هافبک رئال مادرید
مدافعان میانی حریف اغلب میتوانند به راحتی پاسهایی را از میان مهاجمان رئال مادرید به هافبکهای مرکزی ارسال کنند؛ جایی که هافبکها میتوانند در فضای آزاد و با نیمچرخش توپ را دریافت کنند.
یک نمونه بارز از این مشکل، شکست ۴-۰ رئال مادرید مقابل بارسلونا در ماه اکتبر در رقابتهای لالیگا است. در این دیدار، پائو کوبارسی به راحتی توانست با یک پاس دقیق، پدری را در فضای بین خطوط پیدا کند. این صحنهها به خوبی نشان میدهند که خط اول پرس مادرید به راحتی توسط حریف شکسته میشود.
این ضعف ساختاری در خط پرس، به تیمهای حریف اجازه میدهد که به راحتی از میانه زمین عبور کرده و حملات خطرناکی را ترتیب دهند.
ضعف رئال مادرید در پرس و کنترل فضای میانی
شاخص توالی حملات نشان میدهد که رئال مادرید از ناحیه مرکز زمین بسیار آسیبپذیر است. در فصل جاری لالیگا، میانگین عرض حملات حریفان مقابل مادرید تنها ۲۴.۷ متر است؛ این آمار نشان میدهد که حریفان عمدتاً از مرکز زمین برای پیشروی استفاده میکنند. تنها بارسلونا با ۲۴.۱ متر، عرض حملات کمتری نسبت به مادرید دارد.
علاوه بر این، تیمهای حریف نیز در پیشروی توپ موفق عمل میکنند. مادرید به حریفان خود اجازه میدهد که به طور میانگین ۱۵.۶ متر در هر توالی حمله پیشروی کنند؛ آماری که بیشترین میزان در بین تمامی تیمهای لالیگا است.
با اینکه رئال مادرید شاخص PPDA (پاس در هر اقدام دفاعی) برابر با ۱۲.۲ دارد که یکی از ضعیف ترینها در لیگ است، اما پرس آنها چندان مؤثر نیست. میانگین زمان توالی حملات حریفان در برابر آنها ۱۰.۳ ثانیه است؛ این یعنی تیمهای حریف میتوانند به راحتی توپ را حفظ کرده و از یک سوم به سوم دیگر منتقل کنند. این عدد، پنجمین بیشترین زمان در لالیگا است.
در بازی رفت، مادرید به دلیل محرومیت آورلین شوامنی، باید از لوکا مودریچ و ادواردو کاماوینگا در خط میانی استفاده کند. با توجه به اینکه مودریچ اکنون ۳۹ ساله است، از او انتظار میرود که فضای زیادی از مرکز زمین را پوشش دهد. کاری که با توجه به سن و شرایط بدنی او بسیار دشوار به نظر میرسد.
نقش کلیدی مارتین اودگارد: بهرهبرداری از ضعف خط میانی رئال مادرید
مارتین اودگارد، کاپیتان آرسنال، دقیقاً همان بازیکنی است که میتواند از این آسیبپذیری رئال مادرید بهرهبرداری کند. اگر آرسنال موفق شود خط میانی مادرید را بشکند و اودگارد را در فضای بین خطوط پیدا کند، فرصتی عالی برای نفوذ به خط دفاعی متزلزل مادرید خواهند داشت.
اودگارد با تکنیک بالا و قدرت بازیسازی خود، میتواند از فضای ایجاد شده در مرکز زمین استفاده کند و با پاسهای کلیدی خود، خط دفاع رئال مادرید را تحت فشار قرار دهد. این توانایی، آرسنال را در موقعیت مناسبی برای خلق موقعیتهای گلزنی قرار میدهد.
آرسنال؛ پادشاه کرنرها
در یکی از بدترین بدشانسیهای آرسنال، در همان مسابقهای که بوکایو ساکا، بهترین ضربهزن کرنر تیم، پس از مصدومیتی طولانی بازگشت، گابریل ماگالیاس که مهمترین تهدید هوایی آنها در ضربات ایستگاهی بود، تا پایان فصل مصدوم شد.
گابریل ماگالیاس نقش کلیدی در موفقیت آرسنال به عنوان خطرناکترین تیم اروپا در کرنرها داشته است. این مدافع برزیلی اغلب در پایان سانترهای تیز و دقیق تیم از ضربات کرنر قرار میگرفت.
گلزنی از کرنر: گابریل با زدن ۳ گل از اولین تماس با توپ پس از کرنر، رکورددار در پنج لیگ برتر اروپایی است.
اولین تماس با کرنر: او در ۱۷ موقعیت، اولین بازیکنی بوده که با کرنر ارسالی برخورد کرده است؛ آماری که تنها چهار بازیکن در اروپا از او بیشتر ثبت کردهاند.
آرسنال در حضور گابریل با ۱۱ گل و xG برابر با ۵.۵ از کرنرها، بهترین آمار را در میان پنج لیگ برتر اروپایی دارند. تنها بنفیکا و بایرن مونیخ در لیگ قهرمانان اروپا، xG بالاتری از کرنر نسبت به آرسنال (۱.۴) به ثبت رساندهاند.
با مصدومیت گابریل، تهدید آرسنال از روی کرنرها به شدت کاهش یافته است. میکل مرینو و یورین تیمبر تنها بازیکنانی هستند که این فصل از اولین تماس با کرنر در لیگ موفق به گلزنی شدهاند.
با این حال، بازگشت بوکایو ساکا برای ارسال کرنرهای پیچدار از سمت راست، میتواند به آرسنال امید بدهد. ساکا در این فصل از پنج لیگ برتر اروپا، ۳ پاس گل مستقیم از کرنر داده است. آماری که تنها دو بازیکن بهتر از او ثبت کردهاند.
زمان درخشش رودریگو؟
در حالی که کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگهام بیشتر توجه فوتبالدوستان را به خود جلب کردهاند، رودریگو نیز به همان اندازه برای حمله رئال مادرید اهمیت دارد.
پای قوی در هر دو سمت، مهارت فنی و خلاقیت او از جناح راست میتواند حتی مستحکمترین خطوط دفاعی را باز کند. این وینگر برزیلی ممکن است با توجه به شرایط، شانس خود را برای درخشش در دیدار سهشنبه بسیار بالا ببیند.
کیویور؛ پاشنه آشیل خط دفاعی آرسنال
هرچند نباید مایلز لوئیس-سکلی، ستاره جوان آرسنال را که در این فصل به خوبی درخشیده، دستکم گرفت. اما اگر این بازیکن ۱۸ ساله در پست دفاع چپ در ترکیب اصلی آرسنال قرار بگیرد، باید با یکی از بهترین وینگرهای حال حاضر فوتبال روبهرو شود و همزمان سعی کند با یاکوب کیویور که در سمت راست او قرار میگیرد، هماهنگی لازم را پیدا کند.
کیویور، مدافع لهستانی، پس از مصدومیت پایان فصل گابریل در پیروزی هفته گذشته مقابل فولام، وارد خط دفاعی آرسنال شده است. با این حال، در دیدار روز شنبه مقابل اورتون در ورزشگاه گودیسون پارک، کمی ناهماهنگ به نظر میرسید. پنالتی (که شاید کمی سختگیرانه بود) از عدم کنترل یک توپ بلند توسط کیویور ناشی شد؛ این توپ از سوی جردن پیکفورد ارسال شد و لوئیس-اسکلی مجبور شد با جک هریسون درون محوطه جریمه مبارزه کند که در نهایت خطا به سود اورتون اعلام شد.
رودریگو؛ دیگر بازیکن تعیین کننده
رودریگو نیز در این فصل عملکرد فوقالعادهای داشته است؛ او در تمامی رقابتها ۱۴ گل و ۹ پاس گل ثبت کرده است. از نظر ایجاد موقعیت گل، تنها وینیسیوس جونیور (۸۳) و لوکا مودریچ (۸۰) آمار بهتری نسبت به رودریگو دارند که تاکنون ۷۶ موقعیت گل برای رئال مادرید خلق کرده است.
با توجه به تعداد زیاد مهاجمان خطرناک رئال مادرید، شاید رودریگو در نگاه اول اولویت اصلی برای مهار نباشد، اما نباید فراموش کرد که او میتواند یک تهدید جدی برای دفاع آرسنال باشد.
پیشبینی: آرسنال مقابل رئال مادرید
طبق پیشبینی ابرکامپیوتر Opta، آرسنال در این دیدار به عنوان مدعی پیروزی شناخته میشود، اما اختلاف زیادی بین دو تیم وجود ندارد.
طبق ارزیابیها، آرسنال در بازی رفت ورزشگاه امارات ۴۱.۷ درصد شانس پیروزی دارد. از سوی دیگر، احتمال پیروزی رئال مادرید ۳۱.۱ درصد و شانس تساوی ۲۷.۲ درصد است.
نکته جالب این است که در مرحله یکچهارم نهایی فصل گذشته لیگ قهرمانان اروپا، هر دو تیم در بازی رفت خود به تساوی رسیدند. آرسنال در دیدار با بایرن مونیخ به نتیجه ۲-۲ دست یافت، در حالی که بازی رئال مادرید مقابل منچسترسیتی با تساوی ۳-۳ به پایان رسید.
با این تفاسیر، آرسنال به دنبال استفاده از امتیاز میزبانی است تا با یک برتری راهی دیدار برگشت در اسپانیا شود.
یوسف جوانشیر، فوتباللب – در پالم بیچ، فلوریدا با غلتیدن ابرهای طوفانی بر فراز حیاط هتل «بریکرز»، جمعیت حاضر در مراسم پذیرایی نشست سالانه لیگ ملی فوتبال آمریکا (NFL) دوشنبه شب به داخل هتل نقل مکان کردند. تا جشن را در راهروها و سالنهای این مجموعه لوکس تاریخی ادامه دهند.
مالکان تیمهای NFL، مربیان، مدیران کل و راجر گودل، کمیسر لیگ، در حالی که نوشیدنی و غذاهای متنوعی مانند استیک، سالاد، پاستا و پوکبول (غذای هاوایی) میل میکردند، با یکدیگر گفتگو میکردند. اما ویژگی خاص این مراسم، حضور گروه دیگری بود که به مهمانی دعوت شدند: اعضای رسانههایی که به طور منظم NFL را پوشش میدهند.
این مراسم کاملاً غیررسمی بود و همین باعث شد گفتگوها صمیمانه و بدون حاشیه پیش برود. خبرنگاران در کنار تصمیمگیران لیگ غذا خوردند، نوشیدنی میل کردند و گپ زدند. این طراحی عمدی بود. مهمانی دوشنبه شب نشاندهنده سبک همایشی است که لیگ NFL دهههاست برگزار میکند. «نشست سالانه» حول محور گردهمایی مالکان میچرخد که در آن قوانین جدید رقابتی بررسی، بحث و گاهی رأیگیری میشوند. این رویداد شباهت زیادی به جلسات هیأت مدیره لیگهای دیگر دارد. با این تفاوت که NFL این کنفرانس سهروزه را به مقصدی برای رسانههای پوششدهنده لیگ تبدیل کرده است.
میزگرد با حضور سرمربیان و مالکان NFL
در روزهای دوشنبه و سهشنبه صبح، میزگردهایی با حضور سرمربیان تمام تیمهای NFL برگزار شد. چندین مالک تیم به سوالات رسانهها پاسخ دادند و اخبار مربوط به بازارهای محلی خود را پیش بردند.
دوشنبه بعدازظهر، رابرت کرافت، مالک نیوانگلند پاتریوتس، در حیاط هتل و در فاصله صد متری از محل پخش زنده شبکه NFL، حلقهای از دوربینها و ضبطصوتها را به دور خود دید. روز بعد، جری جونز، مالک دالاس کاوبویز، پس از پایان جلسات در راهرویی خارج از سالن کنفرانس، با بیش از ده خبرنگار گفتگو کرد. او درباره احتمال حضور بازیکنان NFL در مسابقات فوتبال، پرچم المپیک و ارزش میزبانی بازیهای جام جهانی ۲۰۲۶ صحبت کرد.
در حیاطی آرام با نخلهای وزشخورده و فوارهای سنتی به سبک مدیترانهای، مدیران کل و مربیان برای مصاحبه تکبهتک با خبرنگاران نشستند. شاید مهمتر از همه، راهروی اصلی هتل با چلچراغهای کریستالی و سقفی پر از نقاشی دستی، مکانی غیررسمی بود که خبرنگاران در آن با مالکان و مدیران ارشد گفتگو میکردند.
این سطح از دسترسی، بازتابی از شفافیت NFL در امور تجاری بود. لیگ جزئیات طرحهای رقابتی که مالکان قرار بود درباره آنها بحث و رأی گیری کنند را در اختیار رسانهها گذاشت و سپس کنفرانسهای مطبوعاتی برای توضیح مصوبات برگزار کرد. این هفته با کنفرانس مطبوعاتی گودل به پایان رسید.
تضاد آشکار با فوتبال؟
برخورد باز NFL در تضاد آشکار با اکوسیستم فوتبال جهانی است. پریمیرلیگ از نظر محبوبیت و اهمیت، نزدیکترین معادل به NFL است. این لیگ روابط نزدیکی با NFL داشته و چندین مالک مشترک دارد. جوئل گلیزر، مالک مشترک منچستریونایتد (و تامپا بی بوکانیرز)، استن و جاش کرونکه، مالکان آرسنال (و لسآنجلس رمز)، و شاهید خان، مالک فولهام (و جکسونویل جگوارز) در این رویداد حضور داشتند. مالکان مشترک لیدز یونایتد (جد یورک از سانفرانسیسکو ۴۹ers) و کریستال پالاس (جاش هریس از واشنگتن کمانداران) نیز حاضر بودند.
اما در لیگ برتر انگلیس، دسترسی رسانهها عمدتاً به کنفرانسهای هفتگی مربیان محدود میشود. امکان مصاحبه با بازیکنان به شدت کاهش یافته و مدیران اجرایی به ندرت صحبت میکنند. همانطور که الیور کی، روزنامهنگار The Athletic دو سال پیش نوشت: «فوتبال انگلیس اهل شفافیت نیست.» مربیان اغلب تنها صدای عمومی باشگاهها هستند.
استثناهایی هم وجود دارد. همانطور که کی توضیح داد، برخی مدیران اجرایی لیگ برتر با رسانهها گفتگو میکنند، اما فرهنگ حاکم به جای تشویق، این استثناها را ناپسند میداند.
«یک مدیر اجرایی تعریف میکند که همتایانش در سایر باشگاهها او را به خاطر قرار گرفتن در معرض سوالات رسانهها و جلسات پرسش و پاسخ با هواداران، «احمق» میدانند. به مدیر دیگری که روابط رسانهای خوبی دارد، انگ «خودنمایی» زده میشود.»
آیا روزی پریمیرلیگ میتواند مانند NFL رفتار کند؟
نمیتوان از خود پرسید که آیا لیگ برتر انگلیس هم میتواند از برگزاری رویدادها و دسترسیهای مشابه بهره ببرد؟ حتی با وجود اینکه ممکن است پیشنهاد چنین ایدهای شبیه به حرفهای تاد بولی (مالک چلسی) درباره برگزاری بازی ستارگان به نظر برسد، سخت است بتوان استدلال کرد که رویکرد NFL در تعامل با رسانهها در چنین رویدادهایی اشتباه است.
محبوبیت این لیگ در آمریکا بیهمتاست. NFL بر آمار بینندگان تلویزیون حکمرانی میکند و ۷۲ مورد از ۱۰۰ برنامه پربیننده سال ۲۰۲۴ در آمریکا را به خود اختصاص داد – آماری که به شکلی عجیب نسبت به سال ۲۰۲۳ کاهش یافته بود. بر اساس گزارشهای متعدد، NFL قصد دارد از توافقنامه حقوق رسانهای ۱۱۱ میلیارد دلاری ۱۱ ساله خود خارج شود، چرا که حالا محصول خود را «کمارزشگذاری شده» میداند. در مقابل، NBC سالانه ۴۵۰ میلیون دلار به لیگ برتر انگلیس پرداخت میکند، درحالی که حقوق پخش داخلی این لیگ در بریتانیا برای چهار سال ۸.۴ میلیارد دلار ارزشگذاری شده است.
NFL به همه بها میدهد!
NFL به دسترسی رسمی و غیررسمی به رسانهها بها داده، زیرا معتقد است این شفافیت به پوشش بیشتر و آگاهانهتر منجر میشود. با وجود محبوبیت بالای لیگ، مدیران اجرایی NFL همچنین بر این باورند که چنین رویدادهای رسانهمحور، عنصری کلیدی برای ایجاد تعامل بیشتر بین لیگ و هوادارانش است.
سه روز برگزاری نشست در پالم بیچ، نشان داد که NFL چقدر آسان بر قلمرو ورزش آمریکا تسلط یافته است. آنچه میتوانست یک جلسه هیئت مدیره خستهکننده باشد. به جای آن NFL را پنج ماه قبل از شروع فصل جدید و سه ماه و نیم پیش از بازگشایی اردوهای تمرینی، دوباره به صدر اخبار و کانون توجهات بازگرداند.
قدرت اول اخبار
فصل NFL شاید تنها پنج ماه طول بکشد، اما قدرت اول و همیشگی در اخبار ورزشی است. سوپربول به کمباین NFL در فوریه ختم میشود. روزهای تمرین و سنجش آمادگی بازیکنان که به صورت زنده پخش شد و مانند یک بازی حذفی پخش میشوند. پس از آن، نوبت به نشست سالانه و سپس درفت NFL در آوریل میرسد. که به رویدادی سهروزه تبدیل و صدها هزار هوادار را به صورت حضوری (بیش از ۷۷۵٬۰۰۰ نفر در دیترویت در ۲۰۲۴) و میلیونها بیننده تلویزیونی جذب میکند. اردوهای تمرینی بهاره و کمپهای تابستانی نیز باعث میشوند تقریباً هیچ زمانی وجود نداشته باشد که هواداران NFL مجبور به یافتن سرگرمی جایگزین باشند.
لیگ برتر انگلیس نیز به همین شکل بر چرخه اخبار مسلط است. و در خانه (بریتانیا) رقابت کمتری دارد. اما نمیتوان از این سوال اجتناب کرد که آیا اشتراکات و ارتباطات با NFL میتواند به تغییر فرهنگ حاکم بر لیگ برتر و دسترسی رسانهها کمک کند. حتی اگر این تغییر از جبهه جهانی و با تمرکز بر محبوبیت روزافزون لیگ در آمریکا آغاز شود.
برگزاری رویدادی مشابه «نشست سالانه NFL» میتواند نقطه شروع خوبی باشد.
محمدرضا حسینخانی، فوتبال لب – کرتیس جونز در دومین بازی خود به عنوان مدافع راست، نمایشی قابل قبول ارائه داد و لیورپول در دومین دربی مرسیساید فصل، اورتون را شکست داد.
در تحلیل این بازی، آرنه اسلات چندین اشاره به بازیکنانی داشت که مایل است با آنها بیشتر کار کند.
نگاه باشگاه به اسکواد تیم
صبح روز پس از پیروزی ۱-۰ تیمش، مربی هلندی (اسلات) از کرتیس جونز به عنوان بازیکنی یاد کرد که دارای کیفیتی است که او و ریچارد هیوز (مدیر ورزشی) بارها در مورد آن با نگاه به آینده صحبت کردهاند.
اسلات در گفتگو با خبرنگاران حاضر در مرکز تمرینات اکسا لیورپول گفت:
“البته که من و ریچارد زیاد درباره این فصل و فصل بعد صحبت میکنیم. داشتن بازیکنان همهفنحریف همیشه خوب است. کرتیس جونز قطعاً یکی از این بازیکنان است.”
اگرچه کرتیس جونز خود را یک هافبک میداند که عمدتاً در پستهای هافبک میانی (شماره ۸) یا هافبک هجومی (شماره ۱۰) راحتتر است، اما این بازیکن ۲۴ ساله در درجه اول خود را صرفاً یک “فوتبالیست” میخواند.
“چه در پست هافبک میانی (۸) بازی کنم، چه به عنوان هافبک هجومی (۱۰)، چه از سمت چپ، چه به عنوان فالس ناین (مهاجم کاذب) که قبلاً هم در این پست بازی کردهام. یا حتی به عنوان مدافع، مشکلی نیست، من آماده بازی در هر پستی هستم.”
عملکرد جونز در فصل جاری
در ۳۸ بازی اخیرش تحت هدایت اسلات، کرتیس جونز تجربه هفت پست مختلف را دارد. که با اضافه شدن نقشهای جدیدی مانند هافبک دفاعی (شماره ۶) و مهاجم دوم به فهرست موقعیتهای قبلی او همراه بوده است.
ویژگیهای بازی کرتیس جونز – مقایسه با بازیکنان مشابه در پنج لیگ برتر اروپا
بنابراین جای تعجب نیست که این محصول آکادمی (لیورپول) به یکی از موردعلاقههای سرمربی جدید این باشگاه تبدیل شود. این مسئله باید نشان دهد که باشگاه در بازار نقل و انتقالات به دنبال چه نوع بازیکنانی است.
در حالی که اسلات برخی بازیکنان را در پستهای تخصصی به کار می گیرد. مثلاً کودی خاکپو تقریباً به طور انحصاری به عنوان وینگر چپ بازی کرده، اما به وضوح ترجیح او در اکثر مواقع استفاده از بازیکنان منعطف است.
این رویکرد شامل موارد زیر میشود: -دومینیک سوبوزلای که در پست مهاجم بازی میکند. -لوئیز دیاز که بین پست وینگر چپ و مهاجم نوک در رفت و آمد است. – جرل کوانسا و جو گومز که به پست فولبک محدود هستند. -واتارو اندو و رایان گراونبرخ که در پست مدافع میانی بازی کردهاند.
با این حال، جونز در این زمینه استاندارد طلایی محسوب میشود و به همین دلیل است که او بیشتر از هر بازیکن دیگری خارج از ترکیب ثابت مورد علاقهٔ اسلات به میدان رفته است. رکورد دقیقههای بازی خود در یک فصل را نیز در شرف شکستن است.
این رویکرد به اسلات اجازه میدهد با هسته کوچکتری از بازیکنان کار کند، که ظاهراً ترجیح شخصی اوست. با این اطمینان که در مواقع نیاز میتواند روی انعطافپذیری برخی بازیکنان برای سازگاری با شرایط حساب باز کند.
نگاه اسلات به جونز
اسلات در تمجید از این بازیکن شماره ۱۷ گفت: “او چنین ذهنیتی دارد، اگر چالشی به او بدهی، از آن استقبال میکند. دیروز برایش چالش بود چون در پست معمولش بازی نمیکرد.”
اسلات اضافه کرد: “بعضی بازیکنان از چالش بیزاراند و ترجیح میدهند در منطقه امن خود بمانند، اما کرتیس جونز از آن دسته بازیکنانی است که عاشق چالش است.”
این میل به پذیرش چالش از همان اولین روز تمرین تحت هدایت اسلات آشکار بود. چرا که میدانست سرمربی جدید باشگاه، بیشتر با ایدهآلهای خودش به عنوان بازیکنی علاقهمند به مالکیت توپ همسو است.
در حالی که قد کوتاه و عدم سرعت بالای هاروی الیوت عامل مشکلات او برای حضور در ترکیب ثابت است، جونز به دلیل ویژگی های بازی خود، بازیکن مورد علاقه یورگن کلوپ بود، به خوبی با این سیستم جدید سازگار شدهاند.
در حالی که الیوت ممکن است در تابستان آینده خارج از برنامههای تیم قرار گیرد. با توجه به گزارشهایی مبنی بر تمایل باشگاه به پذیرش پیشنهاد مناسب برای این بازیکن ۲۲ ساله، همه نشانهها حاکی از آن است که جونز به عنوان الگویی برای هرگونه خرید جدید در نظر گرفته خواهد شد.
جوان، پرانگیزه، با اعتمادبهنفس، هوشمند در تاکتیک، فوقالعاده از نظر تکنیکی و تمایل و توانایی بازی در پستهای مختلف (که از همه مهمتر است) را دارد.
ارتباطات لیورپول با مدافع آژاکس، جورل هاتو، و پیرو هینکاپیه از بایرلورکوزن، (که به یک اندازه در پست مدافع میانی و مدافع چپ راحت بازی میکنند) دقیقاً با این معیارها مطابقت دارد. همین موضوع در مورد علاقهی گزارششده به تایلر دیبلینگ، جوان همهفنحریف ساوتهمپتون نیز صدق میکند.
جانشینی برای ترنت
با این حال، اسلات در کرتیس جونز دارایی حتی با ارزشتری دیده است. چرا که او این مهارتها و ذهنیت را با مزایای نامشهودِ یک بازیکن تمامعیار لیورپولی ترکیب میکند.
خروج قریبالوقوع ترنت الکساندر-آرنولد به رئال مادرید، جایگاهی برای یک چهره جدید اسکاسی در تیم خالی خواهد کرد. این جوان اهل توکستث (که این هفته به دلیل گفتگوی دوستانهاش با یک هوادار جوان اورتون در پمپ بنزین به موضوع داغ شبکههای اجتماعی تبدیل شد) آماده گرفتن این جایگاه است.
لیورپول آرزو دارد تا حد ممکن از چنین بازیکنانی در ترکیب خود داشته باشد. اگرچه ممکن است تحقق رویای داشتن تیمی پر از بازیکنان اسکوسی غیرممکن باشد، اما اسلات و هیوز با جستجوی گزینههای مشابه در بازار نقل و انتقالات، به دنبال بازیکنانی با همان انعطافپذیری خواهند بود.
انتظار میرود که لیورپول در تابستان آینده بازیکنانِ چند پُسته بیشتری را جذب کند. چرا که عملکرد موفقیتآمیز جونز در پست مدافع راست، به وضوح نشان داد که چنین ویژگیهایی چقدر میتواند ارزشمند باشد.
برای شنیدن تحلیلهای صوتی هفتگی در پادکست فوتبال لب، از این لینک به ما گوش کنید.
عماد معمار, فوتبال لب– هر اوج گرفتنی, سقوطی دارد. در این مقاله ما به بررسی سقوط پرمیرلیگی ها میپردازیم؛ تیم هایی با بیشترین تعداد سقوط در تاریخ پرمیر لیگ.
از زمان شکل گیری فرمت جدید لیگ برتر در سال 1992, تنها 7 باشگاه سقوط را تجربه نکرده اند. 6 تا از آنها یعنی منچستر یونایتد, آرسنال, تاتنهام, لیورپول, اورتون و چلسی پایه های ثابت لیگ بودند. آخرین تیم اضافه شده به لیست, برایتون است. البته آنها از فصل 18-2017 به لیگ برتر راه پیدا کردند و از آن زمان به دسته پایینتر نرفتند. میتوان به برنتفورد هم اشاره کرد اما از جایی که سابقه آنها کمتر از 5 فصل کامل است, در این آمار به حساب نمی آیند.
اما همانقدر که در انگلیس تیم های ثابت قدم هستند , تیم های آسانسوری هم وجود دارند. در اینجا ما روند این تیم هارا زیر ذره بین میگیریم.
باشگاه هایی با بیشترین تعداد سقوط از زمان تاسیس پرمیرلیگ
نوریچ سیتی و وست بروموریچ؛ الگوی سقوط در پرمیرلیگی ها
نوریچ سیتی با 6 بار سابقه سقوط به دسته پایینتر, جلوتر از بقیه تیم ها, بهترین تعریف برای باشگاه اسانسوری است. آنها اما طبیعتا سابقه بیشترین صعود به سطح اول پرمیر لیگ را هم دارند. اخرین سقوط آنها در فصل 21-2020 بود؛ آنها در حالی فصل را در رتبه آخر تمام کردند که فصل پیش از آن, قهرمان چمپیونشیپ شده بودند. در واقع آنها از 3 دفعه آخری که آنها به پرمیر لیگ راه پیدا کردند, دقیقا فصل بعد طعم تلخ سقوط را چشیدند.
وست بروم با 5 بار تجربه این اتفاق, در یک قدمی نوریچ قرار میگیرد. پس از تجربه فصل های رویایی خود از 2010 تا 2017, آنها وارد سال های سیاهی شدند. آنها نخستین صعودشان به لیگ برتر را در فصل 03-2002 جشن گرفتند اما شادی آنها با دوام نبود و در همان فصل اول به دسته پایینتر بازگشتند. پیش از آخرین سقوطشان در فصل 21-2020, آنها بین سال های 2005 تا 2009, مثال بارزی از یک باشگاه آسانسوری بودند.
لستر سیتی و بلکبرن به ترتیب با تجربه 4 و 2 سقوط, تنها باشگاه هایی هستند که هم شیرینی قهرمانی و هم تلخی سقوط را چشیده اند.
سایر تیم ها
برنلی, میدلزبورو, شفیلد یونایتد, ساندرلند, واتفورد با 4 بار سقوط رکوردی منحصر به فرد در اختیار دارند،سپس بیرمنگام, بولتن, کریستال پالاس, فولهام, هال سیتی, ناتینگهام فارست, کویینز پارک رنجرز با 3 بار پست سر آن ها هستند.
کاردیف, چارلتون, دربی کانتی, ایپسویچ تاون, لیدز یونایتد, منچستر سیتی, نیوکاسل یونایتد, ردینگ, ساوتهمپتون, وستهم یونایتد, ولوز با 2 بار و استون ویلا, بارنزلی, بلکپول, بورنموث, بردفورد, کاونتری, هادرزفیلد, اولدهام, پورتموث, شفیلد ونزدی, استوک سیتی, سوانزی سیتی, سوییندون تاون, ویگان اتلتیک, ویمبلدون, لوتون تاون با 1 بار تیم هایی هستند که به سمت سطح پایین تر رفتند.
باشگاه هایی با بیشترین تعداد سقوط در سطح اول انگلیس(در تمامی زمان ها)
واضح است که لیگ برتر انگلیس قدمتی بیش از 33 سال دارد. پس با در نظر گرفتن کل فصل ها آمار به شکل دیگری خواهد بود.
بیرمنگام و لستر سیتی با 12 بار, رکورد دار این زمینه هستند. آنها در دوران حضور خود در لیگ برتر انگلیس بیش از هرچیزی سقوط را به نمایش گذاشتند. همچنین از سایر تیم های حاضر در لیست نیز در این امر فعال تر بودند.
آخرین حضور بیرمنگام در پرمیر لیگ در فصل 11-2010 بود. آن ها پس از سقوط در آن فصل مدت زیادی را در چمپیونشیپ گذراندند و به نظر می رسید بالاخره سطح مناسب خود را یافتند و در آن به ثبات رسیدند! با این حال, دوره 13 ساله حضور آنها در چمپیونشیپ در فصل 24-2023 با سقوط به لیگ وان به پایان رسید.
حضور سیتیزن ها در این لیست هم جالب توجه است. اکثر طرفداران فوتبال با شنیدن نام منچسترسیتی به یاد روز های خوش تیم آبی پوش یورکشایر از زمان مالکیت اماراتی می افتند، علیرغم موفقیت های پیاپی آنها در فصول پیشین, سیتیزن ها در تاریخ خود 10 بار حس تلخ سقوط را چشیدند.
سایر تیم ها:
وست بروم با 11 بار سقوط به سطح پایین تر نام خود را در این بحث ماندگار کردند، پس از آن ها بولتن با 10 بار حضور در جایگاه های پایین و از دست دادن صلاحیت حضور در لیگ قرار دارد. با عبور از بولتون، برنلی, میدلزبورو, نوریچ سیتی, شفیلد یونایتد, شفیلد ونزدی و ساندرلند با 9 بار در این لیست حضور دارند. دربی کانتی با 8 بار تجربه طعم سراشیبی در نزدیکی آن ها قرار دارد.
لیدز یونایتد, ناتینگهام فارست, استوک سیتی و ولوز با 7 بار سقوط عملکردی به نسبت قابل قبول تر نسبت به سایر تیم های نامبرده دارند، هرچند این آمار برای فرار از این لیست کافی نیست. چلسی, کریستال پالاس, نیوکاسل یونایتد, ناتس کانتی, پرستون نورث اند و وستهم 6 بار طرفداران خود را ناامید کردند و استون ویلا, بلکبرن, کاردیف سیتی, فولام, منچستر یونایتد, کویینز پارک رنجرز و واتفورد با 5 بار سقوط در رده بعدی این لیست قرار دارند.