Category Archives: اقتصاد ورزشی

علاقه‌ FSG به مالاگا چه معنایی می‌تواند برای لیورپول داشته باشد؟

FSG مسئولیت بزرگی بر روی دوش ادواردز گذاشته

نیما حیدری مقدم، فوتبال لب– از زمان انتصاب مایکل ادواردز به‌عنوان مدیر اجرایی فوتبال در گروه ورزشی فن‌وی (Fenway Sports Group یا همان FSG) در مارس 2024، مشخص شده است که مالکیت چند باشگاهی به آنفیلد آمده است. ادواردز، مدیر ورزشی پیشین لیورپول، با این باور است که باشگاه چاره‌ای جز گسترش ندارد. این کار آن‌ها در لیگ برتر و فراتر از آن «رقابت پذیر» باقی نگه می‌دارد. او به مجموعه FSG بازگشت. هدف، یک برنامه جاه‌طلبانه برای سرمایه‌گذاری در یک باشگاه دیگر است. روز شنبه، گزارشی مبنی بر بررسی FSG برای معامله‌ای برای خرید تیم مالاگا از لیگ دسته دوم اسپانیا منتشر شد. در حال حاضر چه می‌دانیم؟

هدف خیزش FSG دقیقاً چیست؟

برنامه‌های چندباشگاهی FSG اساساً به معنای همگام شدن با رویه رایج در لیگ برتر است. اکنون بیش از نیمی از 20 تیم حاضر در لیگ برتر انگلیس با حداقل یک باشگاه اروپایی دیگر رابطه دارند. این الگو در دو سال گذشته در حال گسترش است. این اقدام لیورپول برای همراهی با رقابت دیگران است. همان‌طور که مایک گوردون، رئیس FSG، پس از انتصاب ادواردز در سال گذشته، در ایمیلی به کارکنان توضیح داد.

گوردون نوشت: «فوتبال جهانی در سال‌های اخیر به شدت تغییر کرده است. به‌طور فزاینده‌ای پیچیده شده و چالش‌های فراوانی ایجاد کرده است. برای باقی‌ماندن در رقابت، باید هر راه‌حلی را برای کسب برتری شناسایی کنیم. در این راستا، مایکل (ادواردز) از تمام ابزارهای موجود استفاده خواهد کرد و پیش‌تر شناسایی باشگاهی دیگر به عنوان یک کانال مؤثر برای تقویت عملیات کلی و پیشبرد جاه‌طلبی‌های رقابتی‌مان را آغاز کرده است.»

لیورپول پیش‌تر در مقابل روندی که مالکیت باشگاه منچسترسیتی ایجاد کرده بود، مقاومت می‌کرد. این مالکیت 13 تیم در سراسر جهان، تحت چتر سیتی فوتبال گروپ (City Football Group یا CFG)، از جمله خیرونا در اسپانیا، پالرمو در ایتالیا، و نیویورک سیتی در ایالات متحده گرد آورده است. پذیرفته شده که مزایای مدل چندباشگاهی قابل نادیده گرفتن نیست. گوردون افزود: «این امر به هیچ وجه از تمرکز، توجه، مراقبت، و مهم‌تر از همه، سرمایه‌گذاری در لیورپول نمی‌کاهد. در واقع، ما این مسیر را به‌عنوان راهی که می‌تواند باشگاه ما را برای آینده تقویت کند، می‌بینیم.»

FSG مالاگا را میخواهد

علاقه دیرین

مدت‌ها است که گروه ورزشی فن‌وی (Fenway Sports Group یا FSG) آماده خرید یک باشگاه فوتبال دیگر برای اداره آن در کنار لیورپول است. ارتباط‌هایی با چهار باشگاه در برزیل (کروزِیرو، بوتافوگو، آتلِتیکو پارانائِنسه و اینترناسیونال) وجود داشت، اما بیلی هوگان، مدیر اجرایی لیورپول، در سال 2023 اشاره کرد که این موضوع دیگر اولویت نیست. هوگان در کنفرانس Sports Pro Media APAC در سنگاپور، گفت: «برای برخی باشگاه‌ها، (مالکیت چندباشگاهی) منطقی است. اما در حال حاضر، تمرکز ما بر روی کاری است که در لیورپول انجام می‌دهیم.» درِ این موضوع هرگز بسته نشد، اما بازگشت ادواردز فرصتی مناسب برای پیشبرد این استراتژی فراهم کرد. فرصت گسترش مجموعه FSG عاملی برای کاهش تردید اولیه ادواردز نسبت به بازگشت به لیورپول بود.

ادواردز پس از انتصاب خود، در بیانیه‌ای از FSG گفت: «یکی از بزرگ‌ترین عوامل در تصمیم من، تعهد به خرید و نظارت بر یک باشگاه اضافی و گسترش این بخش از FSG است. من معتقدم که این کار، برای باقی‌ماندن در رقابت، سرمایه‌گذاری و گسترش پرتفوی فوتبال فعلی ضروری است.» جمله آخر کلیدی است. برای لیورپول، این دیگر یک انتخاب استراتژیک نیست، بلکه ضروری است.

چرا مالاگا مورد توجه است؟

یک الگو در باشگاه‌های لیگ برتر برای خرید تیم وجود دارد: به اندازه‌ای بزرگ باشند که بتوانند در بالاترین سطح مسابقات داخلی رقابت کنند، بدون اینکه خریدشان هزینه هنگفتی داشته باشد. بازار آمریکای جنوبی، به‌ویژه برزیل، پیش‌تر توسط FSG ارزیابی شده بود، اما ترجیح برای اولین گام، همیشه تیمی در اروپا بود.

برگزیت و رأی بریتانیا برای خروج از اتحادیه اروپا (EU) در سال 2016، به پیچیدگی‌هایی در جذب بازیکن منجر شده است. گرفتن مجوز کار برای بازیکنان خارجی برای پیوستن به باشگاه‌های انگلیسی دشوارتر شده است. مالکیت یک باشگاه در یک کشور عضو اتحادیه اروپا به دور زدن این قوانین کمک می‌کند. و فرصتی برای بازیکنی فراهم می‌کند تا معیارهای صلاحیت خود برای بریتانیا را در یک لیگ دیگر به دست آورد. همچنین می‌تواند خانه‌ای موقت برای بازیکنان زیر 18 سال آینده‌دار اروپا ایجاد کند، که دیگر واجد شرایط برای امضای قرارداد با باشگاه‌های انگلیسی نیستند.

توانایی بازگشت وجود دارد؟

فشار برای تشکیل شراکت با باشگاه‌های اروپایی در سال‌های پس از برگزیت اتفاقی نبوده است. برای FSG، مالاگا به خوبی در این چارچوب جا می‌گیرد. این حرکت با علاقه گروه به خرید تیم‌هایی با سنت‌های قوی و پتانسیل رشد، مشابه علاقه قبلی‌اش به بوردو، هماهنگ است. در ژوئیه سال گذشته، FSG پس از مذاکرات «جامع و سازنده با تمام طرف‌های ذی نفع» از خرید باشگاه فرانسوی عقب‌نشینی کرد.

مالاگا تاریخچه‌ای از تیمی ثابت در لالیگا و پیشینه رقابت در اروپا را دارد. اما در سال‌های اخیر افت کرده است و به سطح سوم فوتبال اسپانیا سقوط کرده است. آن‌ها فصل گذشته به دسته دوم ارتقا یافتند. FSG معتقد است که فرصتی برای بازگرداندن این باشگاه وجود دارد. باشگاهی که در سال 2013 به مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید.

هیئتی از FSG در فوریه از مقر مالاگا به عنوان بخشی از این فرآیند بازدید کرد. هنوز هیچ چیزی قطعی نشده است و هرگونه معامله برای مالاگا بی‌دردسر نخواهد بود. همان‌طور که “درموت کورگان” در روز شنبه گزارش داد، یک قاضی از سال 2020 باشگاه را کنترل کرده است. مسائل حقوقی پیچیده مربوط به فروش به گروه محلی BlueBay Hotels، که در حال حاضر مالک تقریباً نیمی از سهام باشگاه است وجود دارد. دادستان‌های قضایی، همچنین در حال تحقیق درباره ادعای سوءاستفاده از بودجه باشگاه در دوران ریاست تاجر قطری، “عبدالله بن ناصر آل‌ثانی” هستند، که بر بی‌گناهی خود تأکید کرده است.

FSG به نظر می‌رسد که گزینه‌های متعددی را بررسی می‌کند. آن‌ها در سال گذشته تحقیقات لازم و بازدیدهای حضوری از چند باشگاه اسپانیایی انجام داده است. از جمله لوانته، الچه، اسپانیول، ختافه و وایادولید، در حالی که بازار فرانسوی نیز به‌عنوان محور اصلی ارزیابی‌هایشان بوده است.

مزایای مدل چند باشگاهی برای لیورپول چیست؟

این اصطلاحی نیست که مدیران اجرایی دوست داشته باشند از آن استفاده کنند. به‌ویژه که برای تیم‌های سطح پایین‌تر هرم چندباشگاهی، بسیار تحقیرآمیز است. اما امکان استفاده از این تیم‌های دیگر به‌عنوان «باشگاه‌های تغذیه‌ای» جذابیت بیشتری برای کسانی که در لیگ برتر حضور دارند، پیدا کرده است.

علاوه بر برتری که در جذب جوانان ایجاد می‌کند، این مدل همچنین فرصتی برای توسعه استعدادهای خود لیورپول فراهم می‌کند. کنترل بیشتری بر پیشرفت یک بازیکن جوان، زمانی که به یک باشگاه شریک قرض داده می‌شود، وجود دارد. مدل چندباشگاهی، از تمام تیم‌هایش می‌خواهد که به یک سبک بازی کنند.

تاد بولی، مالک مشترک چلسی، در سال 2023 انگیزه‌هایش را به خوبی خلاصه کرد. او گفت: «هدف ما این است که مطمئن شویم می‌توانیم مسیر را برای ستارگان جوانمان به‌سوی بازی در زمین چلسی هموار کنیم. در حالی که بازی واقعی و زمان حضور در زمین را برایشان فراهم کنیم.»

بازیکنان جوان می‌توانند به باشگاه‌های شریک قرض داده شوند، در حالی که می‌دانند در سطوح رقابتی، فرصت‌ها و دقایقی برای بازی وجود دارد. چیزی که همیشه نمی‌توان آن را بدیهی تلقی کرد. این به این معنا نیست که آن بازیکن در نهایت در بزرگ‌ترین باشگاه مجموعه بازی کند، اما به افزایش ارزش خودش و دیگر بازیکنان کمک خواهد کرد. در این دوران، با قوانین سخت‌گیرانه‌تر درباره سود و پایداری (Profit and Sustainability Rules یا PSR)، این دستاوردها می‌توانند تفاوت ایجاد کنند.

اشتراک‌گذاری تحلیل‌ها و داده‌های استعدادیابی در چارچوب مدل چندباشگاهی وجود دارد. که شبکه جستجو را گسترده‌تر و عمیق‌تر می‌کند. همان‌طور که گروه ردبول (Red Bull Group)، مالک تیم‌هایی مانند لایپزیگ آلمان و سالزبورگ اتریش، این کار را به طرز چشمگیری انجام داد. همه این‌ها به هدف اعلام‌شده گوردون برای تقویت لیورپول بازمی‌گردد.

FSG و مشکلات

همه چیز همیشه شیرین و دلپذیر نیست، همان‌طور که مالکین Blue Co چلسی در مالکیت باشگاه فرانسوی استراسبورگ متوجه شده‌اند، هواداران بی‌قرار، نارضایتی خود را آشکارا بیان کرده‌اند. با این حال، اوضاع این فصل بهتر است. پیروزی آن‌ها مقابل لیون در روز جمعه آن‌ها را به رتبه پنجم لیگ 1، بالاترین سطح فوتبال باشگاهی فرانسه، رساند.

همچنین در سال‌های اخیر، اعتراضاتی در لیون، علیه گروه فوتبال ایگل (Eagle Football Group) متعلق به جان تکستور در حال انجام است. این اعتراضات در لوریان، جایی که گروه سرگرمی فوتبال بلک نایت (Black Knight Football Entertainment) حاضر است، جریان دارد. گروهی که بیل فولی، مالک بورنموث، سهام‌دار آن است.

سایرین نیز زمانی که دو باشگاه از یک گروه در یک رقابت اروپایی با یکدیگر روبه‌رو شده‌اند، با مشکلاتی مواجه شده‌اند.

راه‌حل کج‌دار و مریض

یوفا ، نهاد حاکم بر فوتبال اروپا، مسابقه بین باشگاه‌های شریکی را ممنوع کرده است و این قانون در فصل گذشته مشکلاتی ایجاد کرد. برای مثال، زمانی که برایتون و رویال یونیون سن‌ژیلوآز (Royale Union Saint-Gilloise) بلژیک هر دو به لیگ اروپا راه یافتند. در نهایت، برایتون توانست در این مسابقه شرکت کند، زیرا یوفا متقاعد شد که مالک آن، تونی بلوم (Tony Bloom)، تأثیر قاطعانه‌ای بر یونیون ندارد. استون ویلا نیز با همین مشکل مواجه شد، زیرا باشگاه شریک پرتغالی آن‌ها، ویتوریا گیمارش (Vitoria Guimaraes)، فصل گذشته به لیگ کنفرانس اروپا راه یافت. مالکان ویلا، ناسف ساویریس (Nassef Sawiris) و وس ادنز (Wes Edens)، مجبور شدند سهم خود در ویتوریا را کاهش دهند تا با قوانین یوفا مطابقت کنند.

لیورپول، به‌طور غیرمستقیم، مشکلاتی را با میلان و تولوز (Toulouse) تجربه کرد. شرکت RedBird Capital Partners، که 11 درصد از سهام FSG را در اختیار دارد، کنترل این باشگاه‌ها را بر عهده دارد و توانست یوفا را متقاعد کند که هر دو باشگاه می‌توانند در مسابقات آن شرکت کنند. شرایطی که یوفا برای تمامی این موارد در نظر گرفته است، این است که پس از پنجره نقل و انتقالات تابستان گذشته، هیچ باشگاه مالک مشترک، نباید بین خود بازیکن رد و بدل کنند.

آیا FSG همان مدل مورد استفاده رقبایی مانند گروه فوتبال سیتی (City Football Group یا CFG) و BlueCo را می‌خواهد؟

اساس کار مشابه خواهد بود: ایجاد شراکت‌های مفید و بهره‌برداری از مزایای رقابتی آن‌ها. با این حال، تکرار مدل CFG نیازمند منابع و زمان قابل‌توجهی است. CFG بیش از یک دهه است که در این زمینه فعالیت می‌کند و در آمریکای شمالی، جنوبی، استرالیا، آسیا و اروپا ریشه دوانده است. تأثیر آن بسیار گسترده است. در حالی که این رویکرد در حال تقلید است، هیچ‌کس تمایلی برای تکرار گستردگی آن نشان نداده است و از FSG، که سازمانی آگاه به محدودیت‌های مالی خود است، انتظار نمی‌رود که این کار را امتحان کند.

BlueCo، که چلسی را در سال 2022 خریداری کرد، در تابستان 2023 با خرید استراسبورگ مأموریت چندباشگاهی خود را آغاز کرد و انتظار می‌رود باشگاه‌های بیشتری به این مجموعه بپیوندند. FSG هنوز مشخص نکرده که برنامه‌هایش برای مدل چندباشگاهی تا چه اندازه بلندپروازانه خواهد بود، اما ادواردز معتقد است که گسترش ضروری است و شاید مالاگا بتواند آغاز این مسیر باشد.

شریک پریمیرلیگ Sorare، ادعای بی‌گناهی کرد!

سوراره، شریک پریمیرلیگ، زیر انگشت اتهام

پریمیرلیگ و سوراره

یوسف جوانشیر، فوتبال‌لب – شریک رسمی پریمیرلیگ، سوراره (Sorare، فروش و تامین تسهیلات قمار بدون مجوز به مصرف‌کنندگان در بریتانیا را رد کرد و برای این اتهام، مدارک خود را ارائه داد.

این شرکت فرانسوی صبح روز جمعه سه ادعا به جهت بی‌گناهی خود را، در دادگاه بیرمنگهام ارائه کرد. سوراره توسط کمیسیون قمار، به سه اتهام ارائه تسهیلات قمار بدون مجوز از راه دور برای مصرف کنندگان در بریتانیا متهم شد. هر اتهام مربوط به دوره زمانی متفاوت و بین فوریه 2022 و آوریل 2024 است. هیچ شخصی از سوی این شرکت در دادگاه حضور نداشت؛ اما از طریق وکیل Kwaku Awuku-Asabre این درخواست برای دادگاه ارسال شد.

قاضی منطقه، دیوید موری، پرونده را برای محاکمه در همان دادگاه در 16 ژوئن سال آینده به تعویق انداخت و تاریخ جلسه پیش-محاکمه را در تاریخ 10 مارس اعلام نمود. سوراره در این باره گفت:

«بمب ساعتی کنترل‌نشده» یا یک بازی فانتزی که فوتبال را متحول خواهد کرد؟

در ژانویه 2023، لیگ برتر طی قرارداد چهارساله با سوراره، اعلام کرد که «کارت های دیجیتالی بازیکنان تمام 20 باشگاه لیگ برتر را به عنوان بخشی از بازی آنلاین فوتبال فانتزی رایگان خود منتشر می‌کند. این قرارداد به نوعی بسته شد که سوراره، در وب‌سایت رسمی لیگ برتر به عنوان یک شریک ظاهر خواهد شد.

سوراره که بود چه کرد؟

سوراره بازی‌ای است که در آن بازیکنان با ارز دیجیتال خرید می‌کنند، برنده می‌شوند و یک تیم مجازی از کارت‌های دیجیتال بازیکنان (NFT) یا توکن‌های غیرقابل تعویض را مدیریت می‌کنند. وب سایت آن می‌گوید که کاربران می توانند “برای بیش از 15،000،000 دلار در مجموع جوایز نقدی، بلیط های VIP، پیراهن‌های دارای امضا و موارد دیگر رقابت کنند.”

ریچارد مسترز، مدیر اجرایی پریمیرلیگ، هنگام اعلام قرارداد سوراره اظهار داشت:

کارت‌های دیجیتالی و بازی آنلاین نوآورانه سوراره، نشان‌دهنده راه جدیدی برای آن‌ها است. این روند برای این اجرایی شد تا هواداران احساس کنند به پریمیرلیگ نزدیک‌ترند، چه در استادیوم باشند، چه از سراسر جهان.

کمیسیون شرط‌بندی در سال 2021 گفت که در حال بررسی است که آیا Sorare یک سرویس شرط‌بندی ارائه می‌کند. اینکه آیا برای انجام این کار به مجوز نیاز دارد یا خیر؟ پس از انتشار اخباری مبنی بر متهم شدن سوراره، پریمیرلیگ اظهار نظری نکرد!

تیم لیگ برتری لیورپول قبلا با سوراره شریک بود. این باشگاه در ماه آوریل در مورد این شراکت پستی منتشر کرد، اما پس از پایان قراردادشان در ماه می، آن‌ها دیگر با شرکت فرانسوی ارتباطی نداشتند. طبق وب سایت رسمی سوراره، آن‌ها همچنین با  MLS، بوندسلیگا، سری آ و لالیگا و همچنین NBA و MLB شراکت دارد.

برای شنیدن تحلیل‌های صوتی هفتگی در پادکست فوتبال لب، از این لینک به ما گوش کنید.

کسب و کار فوتبال: فانتزی ای‌اف‌ال، پریمیرلیگ خوابالو و سهام گری نویل.

همیشه غرغرهای زیادی در سال‌های اخیر درباره اینکه زمان استراحت در فوتبال کم شده وجود دارد، اما امسال هم همینطور بوده؟

امیرحسین محمودی، فوتبال لب – فوتبال مردان در رقابت‌های المپیک که پایان فصل 2023-24یست که بنظر خیلی طولانی اومد، روز جمعه در پاریس تمام میشود. فینال المپیک، سه ساعت قبل از شروع رقابت لیگ‌های انگلستان در تمامی رده‌‌ها با بازی‌های بلک‌برن، پرستون، بارنزلی و چسترفیلد برگزار می‌شود.
لیگ‌های اتریش، بلژیک، حوزه اسکاندیناوی، اسکاتلند و سوئیس هفته پیش آغاز شد. درحالی که رقابت‌های انتخابی برای لیگ قهرمانان، لیگ اروپا و کنفرانس، ماه گذشته شروع شد.

خب، حداقل یک هفته‌ای وقت داریم تا تیم‌های فانتزی خودمون رو بچینیم.

هی، چی؟ حتی لیگ یک انگلستان‌ هم فانتزی درست کرده؟ و دو روز پیش هم شروع شده؟ حتی استراحت‌های فوتبال فانتزی هم داره کمتر میشه. فانتزی یورو یک‌ماه پیش تمام شد.

بن رایت، مدیر تبلیغاتی لیگ یک انگلستان گفت:”به نقطه‌ای رسیدیم که خب، ما چرا این کار رو انجام ندیم؟ برای دو سه سال به این قضیه به عنوان بخش وسیع‌تری از استراتژی دیتا نگاه کردیم. بحث درگیر شدن مردمه، اینکه درباره اتفاقات لیگ با جزئیات بیشتر و اشتیاق بیشتر صحبت کنند. “
“این در مورد برگشت مستقیم سرمایه تبلیغات نیست، اما از لحاظ دیتا منافعی وجود داره. ما تقریبا 1.5میلیون دیتای مرکزی جمع‌آوری شده داریم، اما بخش اعظمی از اون برای مدت زیادی پیش خودمون نگه‌ داشته شده. پس دیتابیس با محدودیت‌هایی مواجه شده. دید بهتر برای اینکه مردم بهتر با ما و باشگا‌هامون درگیر بشن ارزش زیادی داره.”

“میتونستیم سریعا یک اسپانسر برای برنامه انتخاب کنیم، ولی نکردیم و مطمئن هم نیستم که این کار رو انجام بدیم. شاید اون‌ها رو در قالب جوایزی که ارائه میکنیم پیش ببریم، ولی ارزش واقعی اینه که تماشاگرانمون رو بهتر بشناسیم.”

برای لیگ یک انگلستان، دو دلیل کلیدی برای اشتیاق به پیوستن به لذت فانتزی داره. اولی تماشای تبدیل شدن فانتزی پریمیرلیگ به یک بازی مناسبه. با شروع فقط 76هزار بازیکن در فصل 2002، این بازی تبدیل به یک وسیله برای خلق محتوا، گفتگو‌های پی‌درپی و ماشین استخراج دیتا با 11 میلیون در سراسر جهان شده است.

دلیل دوم رسیدن شبکه‌های خارجی برای پخش بازی‌هاست و میتونه از بازی‌ای حمایت کنه که براساس اشتیاق مردم به دیدن و طرفدارای از بازیکنانی‌ست که شاید در گذشته علاقه‌ای به دیدنشان نداشتند. در ماه می اعلام شد لیگ یک انگلستان قرارداد جدیدی برای پخش بازی‌ها در داخل کشور با اسکای اسپورت امضا کرده است، که باعث میشود شبکه غول‌پیکر انگلیسی 1059 بازی لیگ یک را در فصل، برای پنج سال پخش کند.
رایت گفت:”این همون چیزیه که باعث میشه مردم در مورد بازی فانتزی صحبت کنن، مخصوصا با مشخص شدن قرارداد تلیویزیونی، چون میتونن حین تماشای بازی‌ها در موردش صحبت کنند.”

در مورد اینکه چطوری فانتزی لیگ رو انجام بدید،  امتیاز گیری درست مثل فانتزی پریمیرلیگ‌ئه، اما فقط می‌تونید هر هفته هفت بازیکن انتخاب کنید که قیمت مشخصی ندارند. پس میتونید میدفیلد بلک‌برن، سمی اسمودیکس، مهاجم بیرمنگهام سیتی، الفی می و ستاره ورکسهام پاول مولین رو انتخاب کنید، در کنار بقیه بازیکنان.
هر هفته میتونید بازیکنانتون رو تعویض کنید و همچنین میتونید در آخر هر هفته دو باشگاه انتخاب کنید که با کسب برد خانگی 5 امتیاز و با کسب برد خارج از خانه 7 امتیاز کسب کنید. چرا هفت بازیکن و دو باشگاه؟ چون 7 و 2 میشه 72، فهمیدید؟

به گفته رایت: “ما میخوایم تا بازیکنان فانتزی پریمیرلیگ رو جذب کنیم، اما همچنان میخوایم که طرفداران تازه کار لیگ یک رو هم داشته باشیم، برای همینه که قیمتی روی بازیکنان نگذاشتیم. با حجم زیادی که از بازیکنان داریم، مدیریت بودجه سخت است.”
بازی توسط جینیس اسپورتس، یک شرکت تکنولوژی در انگلستان ساخته شده که دیتای فوتبالی را برای صنعت شرط‌بندی، پخش‌های زنده و لیگ‌ها تامین میکند.
رایت اضافه کرد: “با شروع فصل، از نظر بازیکنان 6 رقمی (میلیونی) میشویم. فکر نمیکنم خودمون رو پایین‌تر از لیگ‌های دیگه در نظر گرفتن چیز درستی باشه.”

سال گذشته، فانتزی پریمیرلیگ، که پدر تمام بازی‌های فانتزی‌ست، کاهش بازیکن داشت و از 11,447,105 نفر در فصل 2022-23 به 10,904,15 نفر کاهش یافت.
این باعث شد که بازی تغییراتی در حوزه امتیاز آوری، استفاده از ترنسفرها و چیپ‌ها اعمال بشه.
که به نظر میاد کار کرده، به گفته پریمیرلیگ نزدیک 2.3 نفر در مدت هشت روزه لانچ بازی ثبت نام کردند، سی‌درصد بیشتر از همان زمان در سال گذشته.

همه‌چیز توی سرزمین فانتزی خوبه. اما وضعیت توی خود پریمیرلیگ، یکم خواب‌آوره.

هنوز سه هفته به پایان پنجره نقل و انتقالاتی مونده، اما سه بازیکن با بیشتر قیمت خرید توسط تیم‌های انگلیسی، لنی یورو، آمادو اونانا و مکسیمیلیان کیلمن هستند. کسی این سه‌ نفر رو برای فانتزیش انتخاب میکنه؟
چند دلیل برای این رویکرد محافظه‌کارانه تیم‌ها وجود داره. اولین دلیل این است که تیم‌های پریمیرلیگی نمیتونند مثل قبل از کرونا خرج کنند.

فقط باید کسر امتیاز‌های فصل گذشته رو به یاد بیارید تا متوجه بشید که تیم‌ها هیچ راهی برای مانور دادن ندارند و بعضی‌ها باید خلاق باشند، همونطور که امضای قراردادهای زیادی در قبل از اولین ددلاین تابستان، 30 ژوئن انجام شد.
حتی باشگاه‌هایی که نگرانی در مورد قوانین لیگ درباره موقعیتشان در جدول سود و تامین سرمایه (PSR) ندارند، مثل گذشته پر خرج نیستند. تنها بعضی از آنان سود قبل از کسر مالیات داشتند. برایتون با سود 133میلیون پوند، منچسترسیتی با 80میلیون پوند، بورنموث 44میلیون پوند و برنتفورد با 9میلیون پوند، مجموع زیان تیم‌های لیگ برتری رقم تعجب‌آمیز 685میلیون پوند است. این پنجمین فصل لیگ با مجموع زیان است و فصل 2022-23، چهارده درصد از فصل گذشته بدتر بود.

پس، شاید همگی سعی دارند پول کمتری از دست بدهند، یا ممکنه درحال نگاه کردن المپیک باشند.

این داستان در مورد ادغام و خریدهای تیم‌های فوتبالی نیز صدق میکند. که بعد از خرج کردن 1.3 میلیارد توسط سر جیم رتکلیف برای خرید تنها یک چهارم منچستر یونایتد در اواخر سال گذشته، کمی به عقب نشست. این تقریبا ارزش باشگاه را دوبرابر کرد.

از آن موقع به بعد، خبری نبوده.

برنتفورد، که با یک تماس از بانک بازرگانی راثچایلد و شرکا در دسترس است، هیچ درخواستی برای خرید این باشگاه 400میلیون پوندی وجود نداشته. ولورهمپتون از سال گذشته به صورت نیمه رسمی برای فروش در نظر گرفته شده. تاتنهام، باشگاه دیگر در لیست خرید بانک راثچایلد، از پیشنهادات استقبال میکند، اما هیچ کس به پرداخت مبلغ 3.75 میلیون پوندی مجاب نشده (و احتمالا نخواهد شد).

راثچایلد قرار است به خانواده درگذشته دیوید گلد برای فروش بیست‌وپنج درصد سهام باشگاه وستهم یونایتد کمک کند، اما تنها گروه علاقه‌مند به خرید سهام، دومین نفر با بیشترین مقدار سهام، یعنی میلیاردر اهل جمهوری چک، دنیل کرتینسکی است. به گفته منابع، بزرگترین سهامدار این باشگاه یعنی دیو سالیوان، علاقه‌ای به این کار ندارد.

از جنوب لندن و باشگاه کریستال پالاس همین اتفاقات درحال رخ دادن است. جان تکستور، بزرگترین سهامدار، به سختی به دنبال خرید سهام برای تسلط کامل بر سلهرست پارک یا فروش چهل و پنج درصد سهامش برای اقدام برای خرید یک باشگاه پریمیرلیگی برای گروه فوتبالی‌اش است.

آمریکایی‌های میخواهند گروه خودشان موسوم به “گروه فوتبال عقاب” را در بازار نیویورک بالاتر ببرند، و برای این کار به یک تیم انگلیسی برای راحت‌تر شدن این کار احتیاج دارند. با این حال، خرید سهام اقلیت برای این تیم دشوار است(به گفته افراد فعال در حوزه سرمایه، بلیط فصلی کریستال پالاس را گرانترین در تمامی ورزش‌ها میدانند)، به خصوص وقتی که سرمایه گذاران برای 117.5 میلیون پوندی که پرداخت کرده‌اند، انتظار سودآوری دارند.
محتمل‌ترین خریداران سهام تکستور، سهامداران دیگر کریستال پالاس هستند، که به نظر با این وضعیتی که اکنون دارند، خوشحالند و تنها پیشنهادات کم ارزشی نسبت به سهام ارائه داده‌اند.

که ما را به اورتون میرسونه. تکستور در این تابستان خودش را به باشگاه مرسی سایدی لینک کرد، اما آنها برای بیشتر از دو سال است که برای فروش هستند و حداقل چهار روند تغییر مالکیت را در این یکی دو فصل اخیر به خود دیدند.

هیچکس به صورت عمومی اقدامی برای بحث در مورد قیمتی که گروه فرایدکین برای اورتون در ماه گذشته قرار داده، نکرده است.
تکستور همچنان در بازار برای خرید باشگاه است، پس میتوان به عنوان گزینه به آن‌ها نگاه کرد، اما آن‌ها همچنین به دنبال تیم‌های چمپیونشیپی هستند و همچنان وضعیت پالاس برای آن‌ها مشخص نشده.

تفاوت رفتار بین خریداران و فروشندگان فرای پریمیرلیگ میرود، با چند باشگاه در ای‌اف‌ال (چمپیونشیپ، لیگ یک، لیگ دو) و چندین تیم‌های خارج از این لیگ‌ها به دنبال سرمایه‌گذار هستند.

برای مثال، سلفورد سیتی. این ماه بازیکن سابق یونایتد، گری نویل 40درصد از سهام این باشگاه لیگ دویی را از پیتر لیم خریداری کرد.
بیزنس‌من اهل سنگاپور 50درصد سهام این باشگاه را در سال 2014 به گری نویل به همراه برادرش فیل و هم‌تیمی‌های موسوم به “کلاس-92” از جمله نیکی بات، رایان گیگز و پل اسکولز، هر کدام ده درصد سهام را خریداری کردند. لیم در سال 2019، 10درصد باقی‌مانده سهامش را به دیوید بکهام فروخت تا تیمی متشکل از بازیکنان قدیمی آکادمی یونایتد در گروه مالکین سلفورد شکل بگیرد.

اما حضور گری نویل موقتی بود.
بات، مدیر ارشد اجرایی سلفورد در بیانیه‌ای اعلام کرد: “ما به جست و جو کردن گزینه‌ها برای همکاری در استراتژی اضافی برای همکاری با ما برای رسیدن به اهداف این باشگاه تلاش کنند.”
که کاملا منطقیست. متاسفانه، آنها تمام این سال‌ها به دنبال این همکار استراتژیک گشته‌اند و لیم که همزمان مالک والنسیای اسپانیا هم بود، مشخصا اعلام کرد که علاقه‌ای به ادامه سرمایه گذاری در سلفورد به دلیل ضرر رسانی سالانه آنها را ندارد.
اما به نظر می‌آمد که لیم از انتظار خسته شده بود، پس نویل مجبور بود جای او را پر کند.
برای چه مدت؟ کسی نمیداند. اما تا زمانی که مالکین علاقه‌ای به پایین آوردن ارزش سی میلیون پوندی باشگاه ندارند، همینطور خواهد بود. تیمی که در فصل گذشته در رده 20م، با 9امتیاز و سه رده بالاتر از منطقه سقوط قرار بگیرد.

حالا که صحبت از لیگ ملی شد، این هفته اخبار خوبی آمد.
به همراه پایان قرارداد بلند مدت آن‌ها با تی‌ان‌تی اسپورت، که سابقا به نام بی‌تی اسپورت شناخته میشد، رده‌های پنجم و ششم فوتبال انگلستان درحال سقوط به سردرگمی و ابهام بودند که ماه گذشته، قراردادی هفت ساله با پلتفرم ورزشی “DAZN” امضا شد.

با دید به اینکه این معامله برد-برد است، دی‌ای‌زی‌ان محتواهای بسیار زیادی که “با درآمد هفت رقمی” توصیف شد، درحالی که لیگ ملی تماشاگران بین‌المللی و همکاری بلند مدت بدست آورد.
جالب‌ترین بخش این معامله تغییر بین لیگی که به تنهایی پیش رفته و مستقیما به مصرف کننده متصل میشد، به لیگی با قراردادی که دارای حقوق سنتی بیشتر و پلتفرمیست که قسمت جدیدی به این بسته الحاق میکنند.

به دنبال انتقاد مالک سابق تیم ورکسهام از سرویس استریم (احتمالا اسمش رو شنیده باشید، شخصی به نام رایان رینولدز، اهل کاناداست. بنظر که بازیگره.) لیگ سرویس استریم خودش را (NLTV) در سال 2022 تاسیس کرد.
دی‌ای‌زی‌ان این سرویس را تدریجا به برنامه خود و باز تولید آن به عنوان یک بسته کلی ارائه میکند. مثل گیم پس NFL که به عنوان یک محصول جدا در سرویس دی‌ای‌زی‌ان در دسترس است. پس طرفداران لیگ ملی که علاقه‌ای به بوکس و ام‌ام‌ای ندارند، میتوانند فوتبالشان را بدون درگیری و دعوا تماشا کنند.

و چون این قرارداد کمی با عجله بسته شد، همانطور که یک مدیر ارشد از تیم‌های لیگ ملی گفت، ممکن است یک نقطه موقتی وجود داشته باشد. شروع این ماجرا بازی ساوثرن یونایتد دربرابر یورک سیتی است که دی‌ای‌زی‌ان پخش سراسری خود را در سه بازی که در ماه آگوست از طریق ان‌ال‌تی‌وی در دسترس است را پخش میکند.

این یعنی چند دوربین بیشتر، گرافیک جالب، تیم گزارشگری مناسب و گپ و گفت قبل از بازی. چیزی که رینولدز دو سال پیش میخواست. بازی‌های آخر هفته تا پاییز و تا زمان ادغام کامل شبکه ان‌ال‌تی‌وی با دی‌ای‌زی‌ان، از این شبکه پخش میشود.

البته که فوتبال خارج از لیگ برای همه نیست. اما زمانی که به طرفداران بوردو، که از زمانی که قوانین مالی لیگ فرانسه آنها را به دسته سوم تبعید کرده، متوجه میشوید.
با امید به این که مالکان لیورپول، فنوی اسپورتس گروپ (اف‌اس‌جی) بتوانند با خریداری این باشگاه برنده شش دوره لیگ فرانسه، آن‌ها را به مسیر در رده اول فوتبال فرانسه برگردانند، این معامله با وجود نگرانی‌هایی از لحاظ میزان قرض‌های باشگاه، از هم پاشید.

این باعث تثبیت سقوط این تیم به لیگ سمی-پرو چمپیونات ملی شد و اوضاع از آن زمان حتی بدتر هم شده. مقامات فوتبالی بسیار نگران وضعیت قدرت مالی بوردو بعد از فرستادن آنها به لیگ ملی دوم است، رده چهارم فرانسه. سقوط به دو رده پایینتر.

یک کنسرسیوم متشکل از طرفداران محلی درحال تلاش برای ایجاد یک بسته نجات برای این تیم هستند، اما زمان درحال گذشتن است و بحث افزایش نقدینگی از طریق فروش اموال و بازیکنان دور از ذهن نیست. این میتواند یک نتیجه وحشتناک برای کسانی که نگران این اوضاع هستند باشد.

المپیک تابستانی و تورنومنت هایی که باعث تغییر شد

المپیک 2020 توکیو به دلیل همه گیری کووید 19 یک سال با تاخیر برگذار شد.

امیررضا همایون; فوتبال لب- در گذشته به ورزش و المپیک تابستانی تنها به چشم یک تورنمنت ورزشی نگاه میشد که هیچ سود آوری ای برای جامعه نداشت. اما امروزه این اتفاق برعکس است. برای نهاد ها و کشورهای برگزار کننده یک تورنمنت ورزشی ابتدا تامین اقتصاد آن. یعنی بازگشت حداقلی سرمایه هزینه شده برای ساخت اماکن ورزشی در اولویت قرار می گیرد. امروز نگاهی به آمار و ارقام بازی های المپیک تابستانی توکیو می اندازیم . همچنین آن را با اقتصاد جام جهانی فوتبال که یکی از پردر آمد ترین رویداد های ورزشی در سراسر جهان است،می اندازیم. معیار مقایسه در این مطلب بازی های تابستانی توکیو با جام جهانی قطر که پائیز 2022 برگزار شد،خواهد بود.

دولت ها و نهاد های برگزار کننده یک تورنمنت که در اینجا کمیته بین الملی المپیک (IOC) و فدراسیون جهانی فوتبال (FIFA ) است. چند راه برای در آمد زایی از تورنمنت برگزار شده دارند.

تبلیغات

امروزه تبلیغات یکی از روش های نوین درآمد زایی در تورنمنت های ورزشی و یا فرهنگی در سراسر جهان است. طبعا وقتی اسم جام جهانی و یا المپیک تابستانی به میان آید بسیاری از کمپانی های بزرگ جهان برای اینکه نامشان در این رویداد بزرگ که میلیون ها بیننده دارد،دیده شود،هرکاری انجام می دهند. البته باید گفت تبلیغات در بازی های المپیک تابستانی نقش کمتری را نسبت به بازی های جام جهانی بازی می کند. تویوتا یکی از برند های خودروسازی مشهور ژاپن برای بازی های 2020 رباط خودرویی ها را ساخت که نامش را بر سر زبان ها انداخت. یا اینکه این شرکت ژاپنی تاکسی هایی را برای انتقال ورزشکاران و خبرنگاران به مرکز خبری،دهکده و سالن های برگزاری ساخت. البته باید گفت به مثال هایی که در بالا خواندید تبلیغات غیر مستقیم میگویند.

ربات های تویوتوا برای المپیک تابستانی توکیو 2020.

حق پخش تلویزیونی

حق پخش تلوزیونی در تورنمت های بزرگ یکی از ارکان اصلی است. آنچه به واسطه شیوع گشترده کووید 19 در جهان نقش اول بازی های 2020 بود، چراکه ژاپن به علت کووید 19 درآمد زایی از گردشگران را از دست داد. با این حال حق پخش برای ژاپن در المپیک توکیو 1.76 میلیارد دلار سود به همراه داشت. آمار بزرگی که از ضرر این کشور و مخاطراتی که مردم این کشور در زمان برگزاری بازی های توکیو تحمل کرده اند،بسیار ناچیز بود.

هزینه های ثانویه

هر تورنمنت هزینه های غیر پیش بینی شده با خودش دارد. به طور مثال برای بازی های توکیو زمانی که کمیته برگزاری بودجه مسابقات را تدوین کرد خبری از کرونا در سطح جهان نبود اما زمان برگزاری دولت ژاپن مجبور به استفاده از کیت های تشخیص کووید 19 شد. آنچه هزینه های زیادی را به این کشور تحمیل کرد. بهتر است بگوییم شاید اگر این هزینه ها نبود سرزمین آفتاب تابان هیچ گاه تا این اندازه دچار ضرر از المپیک و پار المپیک 2020 توکیو نمی شد.

مقایسه هزینه های کمیته بین الملی المپیک تابستانی برای توکیو 2020 و ریو 2016

علاوه بر هزینه هایی که کشورها برای دستیابی به میزبانی المپیک می‌کنند، کمیته بین الملی المپیک هم برای جابجایی ورزشکاران و کشورها به بازی های تابستانی و زمستانی هزینه هایی را دارد. این مبلغ برای بازی های تابستانی توکیو 1892 میلیارد دلار امریکا است. در صورتی که این رقم برای المپیک 2016 ریو دوژانیرو برزیل تنها 1 میلیارد پنجاه و سه میلیون دلار بوده است. البته بیشتر شدن هزینه ها در توکیو نسبت به ریو یکی از دلایل اصلی افزایش بودجه کمیته بین الملی المپیک برای بازی 2020 است.

جام جهانی و المپیک تابستانی

بی تردید مقایسه رقابت های المپیک و جام جهانی کار درستی نخواهد بود. چراکه تفاوت برگزاری این دو رویداد بزرگ کار را برای مقایسه در این باره سخت می کند. جام جهانی تنها یک رشته را شامل می‌شود اما المپیک تابستانی چندین رشته را در بر خواهد گرفت. با این وجود اما برای دانستن این موضوع که سود کدام یک بیشتر است باید این اتفاق را رقم بزنیم.
البته باید گفت فیفا و جام جهانی تحت امرش هیچ گاه درگیر اتفاقی همچون کرونا و یا تهدید های ترروریستی نشده اند. بنابراین بسیاری از هزینه های ثانویه که در المپیک 2020 برای ویروس کرونا و در ریو 2016 برای مقابله با تهدید های تروریستی. آن زمان و مقابله با ویروس زیکا بوده است را نداشت. به همین دلیل تفاوت های بسیاری را را می توان بین دو المپیک تابستانی گذشته و جام جهانی 2022 که در قطر برگزار شد را قائل گشت.

شرکای تجاری فیفا

اسپانسرینگ بزرگ و ملموس یکی از اتفاقات ویژه فیفا و جام جهانی نسبت به کمیته بین الملی المپیک و بازی ها است. البته باید گفت IOC هم شرکای گسترده تجاری خودش را دارد اما آنها به اندازه فیفا در زمان برگزاری رقابت ها مملموس نیستند. به طور مثال در جام های جهانی گذشته از 2010 آفریقای جنوبی به این سو خطوط هوایی دولتی قطر،مک دونالد و کوکا کولا سه شریک اصلی فیفا برای برگزاری جام جهانی در هر رده های سنی هستند.

البته بسیاری از شرکت ها با پرداخت هزینه تنها برای تبلیغ در یک دوره از مسابقات به جمع شرکای تجاری فیفا می آیند و پس از آن هم می روند. فیفا از جام جهانی قطر در مجموع 6314 میلیون دلار سود کرد. آنچه باعث شد قطر 2022 تبدیل به سود آور ترین دوره جام جهانی در تاریخ شود. بنابراین سود جام جهانی قطر با المپیک توکیو غیر قابل مقایسه خواهد بود. البته باید به این نکته توجه داشت که المپیک حق اسپانسرینگ ملموس ندارد. دوره قبل بازی های تابستانی هم که معیار مقایسه ما در این مطلب است، در شرایط غیر عادی (شیوع ویروس کرونا) برگزار شد و برهمین اساس کمیته بین الملی المپیک و کشور میزبان بسیاری از درآمد ها مانند بلیت فروشی و گردشگری را از دست دادند.

به همین خاطر به نظر می آید مقایسه درآمد بازی های پاریس که مرداد امسال در پایتخت فرانسه برگزار می شود. به دلیل داشتن شرایط یکسان نسبت به قطر 2022 نگاه واضح تری را به ما در این زمینه می دهد. با این وجود اما توکیو 2020 و قطر 2022 دو تورنمنتی که بودند که هر دو شرایط خاصی را به نهاد های برگزار کننده تحمیل کرده اند. بنابراین این دو رویداد ورزشی مسیر برگزاری تورنمنت ها در سالیان آتی را به کلی تغییر می دهد.